Перавісь


Вёска ў Арэхаўскім сель­савеце, за 23 км на поўдзень ад Маларыты. Згадваецца ў 1546 і 1586 гг. як урочышча. У 1905 г. 10 жыхароў. Працуе філіял Кобрынскага камбіната будаўнічых матэрыялаў. 

У 1998 г. 28 двароў, 65 жыхароў.

(Памяць. Маларыцкі раён: гіст.-дакум. хроніка Маларыцкага р-на / рэд.-уклад. В.Р.Феранц. – Мінск : Ураджай, 1998. – 507 с.,[8] л.іл.) 

Самая крайняя кропка Маларыцкага раёна – невялічкая вёсачка Перавісь, што згубілася сярод лесу ля  беларуска-ўкраінскай мяжы. Як паведамілі ў Арэхаўскім сельвыканкаме, да якога і адносіцца населены пункт, сёння ў Перавісі пражывае ўсяго толькі 21 чалавек. Мужчын у вёсцы больш, чым жанчын, ажно адзінаццаць, сем з іх у працаздольным узросце. Зараз цяжка паверыць, што паўстагоддзе таму тут віравала жыццё, на вуліцах гучалі дзіцячыя галасы, працавала пачатковая школа і магазін. Яшчэ ў 1999 годзе ў Перавісі было 63 жыхары. Цяпер большасць хат пустуе. Старэнькія і пахіленыя, яны сваімі  сляпымі вокнамі ўглядаюцца ў маўклівую немату вуліцы, нібыта, чакаюць сваіх гаспадароў. Заблукаць у Перавісі немагчыма, тут усяго адна вуліца з сімвалічнай назвай Цэнтральная. Вакол вёскі лес. Усюды стаяць знакі, якія нагадваюць, што гэта прыгранічная зона. У ле­се, без спецыяльнага пропуску збіраць грыбы ці ягады забаронена. У 500 – метрах ад Перавісі —  беларуска-ўкраінская граніца. Пагранічнікі часта наведваюцца ў вёску. Таму да ўсіх прыезжых, нетутэйшых у мясцовых насцярожаныя адносіны. 


На 1.01.2020 года - 11 двароў, 20 жыхароў.

перавись.jpgПеравись1.jpg









Бібліяграфічны спіс

1. Яцушкевіч, К. Як жывеш, Перавісь? / Кацярына Яцушкевіч // Голас часу. —2018. — 10 кастрычніка (№77). — С. 6.

Аб вёсцы Перавісь Маларыцкага раёна, яе жыхарах. Фотаздымкі і коратка аб жыцці старэйшых жыхароў вёскі: Івана Фёдаравіча Дземчука і Еўдакіі Міхайлаўны Карабейка.


Назад