«Кухня Малоритчины: ретрорецепты наших бабуль»


      Белорусская кухня – это колорит нашей страны. Занимаясь скотоводством, собирательством, охотой, рыболовством, земледелием и пчеловодством, белорусы определили основной набор продуктов, из которого впоследствии и было сформировано меню народа. Издревле в него входили зерновые (рожь, пшено, лен, ячмень, горох, овес, конопля), овощи, фрукты, ягоды, грибы, некоторые съедобные растения, бобовые, мясо домашних и диких животных, сало, мед, рыба, в том числе и привозная, морская. Позже на формирование белорусской кухни влияли кулинарные традиции кухонь стран-соседей. Белорусы перенимали рецепты новых блюд, а затем приспосабливали их к своей кухне.
      Была в белорусской кухне и своя изюминка – это полное отсутствие сладостей. На территории нашей страны они успешно заменялись подслащенными напитками, например, ягодными и овсяными киселями, разнообразной выпечкой.
Особенностью блюд белорусской кухни является то, что продукты используются, в основном, "соло": только из картофеля, капусты или моркови, из одного вида крупы, из одного вида фруктов или ягод с небольшими добавлениями других ингредиентов. Рецепты белорусской кухни имеют много картофеля, мяса, грибов. Рецепты мясных блюд включают, в основном, свинину, но птица и рыба тоже в почете. Не стоит забывать многочисленные пироги, а также настойки, кисели и березовый квас. Из овощей наиболее характерны для белорусской кухни капуста, горох, бобы, морковь и, конечно, картофель. Все, что дает природа-грибы, ягоды, всевозможные травы – не пропадает даром: эти продукты солят, жарят, варят, сушат, замораживают. Сало в Беларуси ели исключительно зимой, слабо посоленное, обязательно с кожаным слоем. Ели его с картошкой, вприкуску. А вот в качестве жира для приготовления большинства блюд, кроме сала, использовали сметану, топленое масло и растительное масло.
    Кулинарные традиции малоритчан – это простота народных рецептов и изысканность блюд. Разнообразное использование местных продуктов и необычные способы приготовления.
           На сегодняшний день гречневый хлеб является брендом Малоритчины. Без гречневого хлеба не обходятся: справляют свадьбу – на столе гречаник, крестят младенца – на столе гречаник, именины у соседки – все угощаются гречаниками. Малоритская традиция приготовления гречневого хлеба стала нематериальной ценностью Беларуси. В государственный список историко-культурных ценностей нематериального наследия включены «Традиции выпечки гречневого хлеба». Такое решение было принято в Министерстве культуры в феврале 2020 года на заседании Белорусского республиканского научно-методического совета по вопросам историко-культурного наследия.

   В каждой деревне – свой нюанс рецептуры. Обязательно нужно сберечь для потомков и ”гречневую" технологию. Традиция выпечки гречневого хлеба наиболее распространена в агрогородках Гвозница, Хотислав, Луково, Орехово, деревнях Доропеевичи, Дрочево, Сушитница, Бродятин. Яркими носителями традиции являются около 10 жительниц района.

Рецепты гречаника:

Рисунок1.jpg

Рэцэпт (в. Ланская) Загадзя прасеяць муку вышэйшага гатунку і яна павінна прагрэцца пры пакаёвай тэмпературы. Неачышчаная сухая грэчка прамалываецца на жорнах і прасейваецца праз буйное сіта. У 0,5 літра вады варыцца проса, каб вадкі ўзвар атрымаўся або ў 0,5 літра вады варыцца 3 бульбіны. Узяць адзін з узвараў і працадзіць праз сіта, дадаць 200 гр. цёплай вады, 50 гр. дрожджаў, трохі вады і замясіць вадкую рошчыну, паставіць у цёплае месца і даць пабадзяцца. Затым у рошчыну пакласці адно яйка, 1 сталовую лыжку сланечнікавага алею,1 ст. лыжку солі, 150 гр. смятаны, 3 жмені грачанай мукі і трошкі мукі першага гатунку. Цеста павінна быць жыдкаватым, як густая смятана. Добра вымесіць і яно павінна яшчэ раз падысці. Калі пачне апускацца, раскласці ў формы і даць у іх падысці. Выпякаць у духоўцы. Гатоўнасць праверыць драўлянай палачкай. Калі паверхня палачкі пры праколе сухая, то бабка гатовая. 

Рисунок1.jpg

Рэцэпт (аг. Гвозніца) Бралі пшанічную муку, сыпала ў дзежку і дабаўляла міску грэчневай мукі, ліла кулеш такі ж, як і ў хлеб. Потым ставіла на печ, каб цеста ўкісла. Калі ўкісне дабаўляла соль і ставіла, каб узышло. Вось узышло. Цеста залівала на бляхі і ставіла ў печ, каб пяклося. Калі грэчанікі пачынаюць падпякаць і па ўсяму пакоі такі смачны пах, нават не апісаць! Калі грэчанікі спякуцца, то мая бабуля не чым іх не палівала, не мазала. Але гэта таксама хто як хацеў, хто і тлушчам свінным мазаў. Елі грэчанікі цёплымі. Гэта самая смаката ў іх, пальчыкі абліжаш.


Рисунок1.jpg Рэцэпт (в. Грушка) 200 гр. круп пшэна одварыты, пырыложыты в вылыку посуду. 3-4 сырых картошыны натэрты на мелкуй тэртцы, влиты 1 литэр домашнии сыроваткы, пырымышаты. Взяты 1 литр тэплыи воды розвысты 150 гр. дрожэй, добавыты в посуду шэ 2 жмэни грэчаныи мукы и 7-8 ст. мукы 1 сорта, все пэрэмышаты, шоб тисто було густоватэ и поставыты на нуч, шоб сходыло. Рано добавыты 1 столову ложку солы и сахару, подбыты все добрэ рукою и шэ добавыты 2 жмэни грычаныи мукы и мукы 1 сорта, мысыты до определеныи густоты, поставыты шэ раз,  шоб сходыла на 1-1,5 часа. Натопыты пич, бляху змазаты домашним жыром. Одгорнуты жар по боках зо всих сторон. Тисто пырымышаты ложкою и налиты в бляху, поставыты в пич на 1,5 часа. Спэчану бабку змазаты водою и накрыты лняным рушнычком, шоб була мягка. (Грэчку сиють, жнуть в ручную сэрпом, обывають прачэм, мэлють в жорнах, просиюють сытом). (Рэцэпт ад Герасімук Евдакіі Саввічны, 1940 г. н., в.Грушка).

Рисунок2.jpgРэцэпт (в. Высокае) Робым закваску, в 0,5 л. воды одварыты 100 гр. пшына, чуть остынэ добавыты 50 гр. дрожэй, 500 гр. мукы 1 сорта, 300 гр. мукы грэчневыи, розмышаты и пуставыты на нуч в тэплэ мисцэ. Рано пырымышаты закваску, добавыты 1 л. воды, 50 гр. дрожэй, чуть солы, сахара, уксуса, растительного масла и все пырымышаты, шоб тисто було до густоты смытаны. Бляху змазаты жыром, вылыты тисто на бляху и пуставыты на 40 минут в пич. (Рэцэпт ад Дардзюк Надзеі Сяргееўны, 1958 г.н.,  в. Высокае).

 
2025 г. – 5 гадоў з часу ўнясення традыцыі выпякання грачанага хлеба ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей РБ (Маларыцкі р-н; 2020)

       Каля пяці гадоў (2015–2020) праводзілася даследчая работа па вывучэнні традыцыі выпякання на тэрыторыі Маларытчыны грэцкага хлеба: адшукваліся архіўныя дакументы, збіраліся звесткі, праводзіўся пошук людзей, якія пераняўшы ад старэйшых пакаленняў старажытную традыцыю, сёння валодаюць уменнем выпякаць грачанікі. Падвынікавала ўсю пошукавую работу экспертнае заключэнне прафесара, доктара гістарычных навук, загадчыка кафедры этналогіі, музеялогіі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта Тадэвуша Антонавіча Навагродскага.
       У склад дэлегацыі ад Маларытчыны, якая накіравалася ў Мінск на чале з начальнікам аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі райвыканкама Андрэем Гарбацэвічам, увайшла і жыхарка в. Дарапеевічы, прадаўжальніца традыцыі выпякання хлеба з грэцкай мукі Валянціна Іванаўна Гатоўчыц, якая навучылася пячы грачанікі ад сваёй маці – Сцепаніды Аляксееўна Сцепанюк (1935–2022), народнага майстра Беларусі, Ганаровага грамадзяніна Маларыцкага раёна. Яе грачанікі, а таксама хлеб з грэцкай мукі Кацярыны Калянкевіч з в. Дрочава прадэгуставала рэспубліканская камісія.
Звычай выпечкі хлеба з грэчневай мукі, які бытуе ў Маларыцкім раёне, атрымаў афіцыйны статус гісторыка-культурнай каштоўнасці як нематэрыяльная форма творчасці. Пасля разгляду на пасяджэнні Беларускай рэспубліканскай навукова-метадычнай рады (рашэнне ад 12 лютага 2020 г.), Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь прыняло рашэнне аб уключэнні гэтага элемента нематэрыяльнай культурнай спадчыны ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь (113АК000139).
        На землях Маларытчыны грачыха давала лепшы ўраджай, чым пшаніца. Малолі зерне грэчкі на жорнах, у грачаную муку дабаўлялі пшанічную. Працэс выпякання складаецца з этапаў: прыгатаванне апары, вытрымка, замешванне цеста і ўласна выпяканне. Замешвалі цеста вечарам, каб выстаялася, раніцай зноў вымешвалі, каб выйшлі рэшткі паветра, давалі пастаяць гадзіну-другую. У добра нагрэтай печы грачанікі выпякаюцца мінут 40.
На тэрыторыі Маларыцкага раёна больш яскрава праяўляецца традыцыя выпякання грэцкага хлеба ў такіх вёсках, як Гвозніца, Брадзяцін, Арэхава, Дрочава, Хаціслаў, Сушытніца, Лукава, Грушка, Дарапеевічы, Збураж. Сярод носьбітаў старажытнай традыцыі – Лідзія Ваўрушэвіч і Надзея Курганюк з Гвозніцы, Вольга Шыгалёва і Валянціна Барысюк з Сушытніцы і многія іншыя.
       Улічваючы, што асноўнай задачай прызнання традыцыі выпечкі хлеба з грэцкага зерня ў якасці нематэрыяльнай гісторыка-культурнай спадчыны з'яўляецца захаванне і перадача гэтага майстэрства будучым пакаленням, у Доме фальклору в. Дарапеевічы, паралельна з заняткамі па традыцыйных рамёствах, арганізавана навучанне ўмельству выпечкі грачанікаў.
Грачаны хлеб ад майстроў Маларытчыны з’яўляецца на фестывалях і кірмашах як брэнд нашага краю. Яго смакавалі на рэспубліканскім каравай-фэсце «Бацькава булка» ў г. Свіслач Гродзенскай вобласці. Быў таксама прадстаўлены на выставе «Брэстчына этнаграфічная: Маларыцкі край» у Брэсцкім абласным краязнаўчым музеі (2025).
Грачанік, грэчаны хлеб, бабка… Па-рознаму называюць яго ў нашых вёсках, але гэты хлеб – як візітная картка Маларытчыны. Без яго некалі ні вясельныя сталы не ўяўлялі, ніякія іншыя святочныя застоллі. Ды і цяпер, калі клічуць гасцей на якую бяседу, гаспадыні стараюцца абавязкова спячы грачанікі ці заказаць іх выпечку у мясцовай майстрыхі. Рэдка каго пакіне раўнадушным смак гэтага хлеба з хрумсткай, залатой скарыначкай і далікатным, духмяным мякішам. Нездарма грачанікі, нават пры наяўнасці выбару хлеба, заўсёды першымі знікаюць са стала. Карацей кажучы, грачанік – на стале начальнік.

 Кучына Галіна Уладзіміраўна, загадчык аддзела маркетынгу, 
сацыякультурнай дзейнасці і метадычнай работы

Публикации в СМИ :

1.Навумчык, М. Бацькава булка : [пра ўдзел у каравай-фэсце «Бацькава булка» ў г. Свіслач майстроў з Маларытчыны] / Мікалай Навумчык // Голас часу. Маларыта, 2025. 20 жніўня. С. 3.
2.     Пракапук, Г. Грачанік — на стале начальнік : [пра Лідзію Ваўрушэвіч з в. Гвозніца, якая шмат гадоў выпякакае грачаны хлеб] / Галіна Пракапук // Голас часу. Маларыта, 2024. 6 лістапада. С. 2.
3.     Навумчык, М. Бацькава булка : [дэлегацыя Маларыцкага раёна прыняла ўдзел у каравай-фэсце «Бацькава булка» ў Гродзенскай вобласці] / Мікалай Навумчык // Голас часу. Маларыта, 2024. 28 жніўня. С. 8.
4.     Муха, Ф. Гречка, черника и творческий подход : [о работе хлебозавода Малоритского райпо] / Федор Муха // Вести потребкооперации. 2023. 15 сентября (№ 36). С. 8.
5.     Навумчык, М. Хлеб «Брэтонскі грачаны» ад маларыцкіх хлебапёкаў : [на хлебазаводзе Маларыцкага райспажыўтаварыства з лістапада 2022 г. выпякаецца хлеб «Брэтонскі грачаны», ці па-іншаму — маларыцкі грачанік] / Мікалай Навумчык // Голас часу. Маларыта, 2023. 30 жніўня. С. 3.
6.     Навумчык, М. Грачанік — на стале начальнік : [майстар-клас па выпяканню грачанага хлеба паказвае народны майстар Беларусі Валянціна Іванаўна Гатоўчыц, якая працуе ў школе народнай творчасці Дарапеевіцкага Дома фальклору] / Мікалай Навумчык // Голас часу. Маларыта, 2022. 16 лістапада. С. 4.
7.     Казловіч, В. Там і рай, у каго хлеба край : [аб традыцыі выпякання хлеба з грэчневай мукі ў в. Дарапеевічы Маларыцкага раёна] / Валянціна Казловіч // Рэспубліка. 2021. 27 жніўня. С. 24.
8.     Навумчык, М. Пра грачаны хлеб, тэхналогію ткацтва «кажушком»… : [у Кобрыне прайшла рэспубліканская нарада па пытаннях выканання работ на аб'ектах гісторыка-культурнай спадчыны, удзел у якой прыняў Маларыцкі раённы цэнтр народнай творчасці] / Мікалай Навумчык // Голас часу. Маларыта, 2021. 13 мая. С. 5.
9.     Пракаповіч, Г. Традыцыя выпякання грачанага хлеба / Ганна Пракаповіч // Культурнае жыццё Брэстчыны / ДзУК «Брэсцкі абласны грамадска-культурны цэнтр». Брэст, 2020. № 10. С. 34–35.
10. Навумчык, М. І педагог, і пекар : [пра настаўніцу беларускай мовы і літаратуры Маларыцкай раённай гімназіі Н. А. Асіпук, якая занялася традыцыяй выпякання грэцкага хлеба] / Мікалай Навумчык // Настаўніцкая газета. 2020. 16 мая. С. 16.
11. Максімук, Н. Маларыцкія грачанікі : [рэцэпт дамашняга хлеба з грэцкай мукі, які выпякаюць вучні Арэхаўскай сярэдняй школы Маларыцкага раёна] / Наталля Максімук // Настаўніцкая газета. 2021. 24 красавіка. С. 15.
12. Козлович, В. Там и рай, у кого хлеба край : [о традиции выпекания гречневого хлеба в д. Доропеевичи Малоритского района рассказала народный мастер Беларуси С. А. Степанюк] / Валентина Козлович // СБ. Беларусь сегодня. 2020. 4 марта. С. 14.
13. Кивачук, Л. Уникальный хлеб / [Лидия Кивачук ; записала] Елена Данилова : [о придании статуса нематериального культурного наследия традиции выпечки гречневого хлеба в Малоритском районе] // Заря. 2020. 15 февраля. С. 4.
14. Максімук, С. Статус нематэрыяльнай гісторыка-культурнай каштоўнасці : [трыдыцыя выпякання хлеба з грэцкай мукі на Маларытчыне] / Святлана Максімук // Голас часу. Маларыта, 2020. 15 лютага. С. 2.
15. «Маларыцкія грачанікі лепшыя ў свеце!» : [традыцыі выпякання маларыцкіх грачанікаў нададзены статус гісторыка-культурнай каштоўнасці] // Голас часу. Маларыта, 2020. 13 лютага. С. 4.
16. Максімук, С. Грачанікі з арэхаўскім смакам ад Аляксандры Алесік : [пра асаблівасці выпечкі грачанікаў Александрай Андрэеўнай Алесік з в. Арэхава] / Святлана Максімук // Голас часу. Маларыта, 2019. 14 октября. С. 5.
17. Яцушкевіч, К. Сакрэтам выпякання грачанікаў валодаюць у Брадзяціне : [аб жыцці Надзеі Рыгораўны Курганюк з в. Гвозніца] / Кацярына Яцушкевіч // Голас часу. Маларыта, 2018. 18 лістапада. С. 4.
18. Яцушкевіч, К. Самы смачны хлеб / Кацярына Яцушкевіч : [аб жыцці Надзеі Рыгораўны Курганюк з в. Гвозніца] // Голас часу. Маларыта, 2018. 25 ліпеня. С. 6.
19. Ківачук, Л. Грачанік вагаю ў жыццё / Лідзія Ківачук : [у гасцях у Надзеі Рыгораўны Курганюк з в. Гвозніца, якая дала майстар-клас па выпечцы грачаніка] // Голас часу. Маларыта, 2014. 8 снежня. С. 4.
20. Навумчык, М. Грачанік з рыцкім смакам / Мікалай Навумчык // Культура. 2014. 26 ліпеня. C. 10–11.
21. Навумчык, М. Спадчына зямлі маларыцкай : культура — культ святла / Мікалай Навумчык // Голас часу. Маларыта, 2014. 21 чэрвеня. C. 3.
22. Гарбацэвіч, А. Калі спадніца і грачанік – брэнды... : [аб арганізацыі работы ў аддзеле культуры Маларыцкага райвыканкама] / Андрэй Гарбацэвіч // Культура. Мінск, 2014. 26 красавіка. С. 12.
23. Мощик, С. Гречаники из печи на стол мечи : [Евдокия Васильевна Прокопук из д. Бродятин Малоритского района и ее гречаники] / Сергей Мощик // Вечерний Брест. 2011. 2 марта. С. 7.
24. Яскевіч, С. У Збуражы не бядуюць, што грэчка дарагая, тут яе самі вырошчваюць і пякуць грачанікі : [выпяканне грэчанага хлеба ў в. Збураж Маларыцкага раёна] / Святлана Яскевіч // Звязда. 2011. 25 лютага. С. 3.
25. Максімук, С. Гвозніцкія грачанікі / Святлана Максімук // Голас часу. Маларыта, 2010. 22 сакавіка. С. 5.

 
 До наших дней в деревнях, благодаря традициям и обрядам, хранят и передают интересные рецепты национальных блюд. И это необходимо сохранить, сберечь и донести до будущего поколения, познакомить с культурой предков и с богатыми обычаями и традициями. Кухня должна активно взаимодействовать и приносить пользу в развитии и сохранении народного богатства. Информация в этой рубрике несет воспитательный потенциал, вызывает интерес молодого поколения к истории кухни, формирует уважение к прошлому, вызывает желание чтить, прославлять и беречь традиции национальной кухни Малоритчины.

Рецепты даны на колоритном языке наших предков.


   DSCN3379.jpg
Одтоплянка          

Малако налівалі ў гладышку і ставілі  нанач у вытапленую печ пражыць. Затым дабаўлялі некалькі лыжак смятаны, разкалочвалі і ставілі знову ў цёплае месца для загусцення. Ужывалі разам з адварной бульбай альбо хлебам.      

                                                                              
        252eb26acedb2933660d85542137a6d9.jpg Бульба ў мундзірах

Чыста вымытую цэлую бульбу  разам са скурай  клалі ў чыгунчык, залівалі вадой і варылі да гатоўнасці. Затым бульбу чысцілі ад скуры і елі, ўмакаючы ў льняны алей, расцёрты з соллю альбо з  свежым малаком ці з кыслёхай (кіслым малаком).

         dillpotato3.jpg

Бульба із льном

Чыста вымытую цэлую бульбу разам з шалупіннем  клалі ў чыгунчык,  залівалі вадой і варылі да гатоўнасці. Затым бульбу чысцілі ад скуры, пасыпалі мятым семям ільна.
         d33ee4c156021146d5a63b1947f75fa9--russian-recipes-photos.jpg Бульба з каўбаскаю

Бульбу чысцілі, клалі ў чыгунчык і, перекладаючы кавалачкамі дамашняй каўбаскі, залівалі вадой і варілі да гатоўнасці. Затым злівалі з бульбы ўзвар і прыпраўлялі дробна нарэзанай цыбуляю. Елі бульбу з каўбаскай, прыпіваючы ўзварам. 

         1666240920_18-podacha-blud-com-p-blyuda-iz-kartofelya-na-prazdnichnii-stol-18.jpg Бульба з канаплёй

 Адвараную ў лупінах бульбу чысцілі і рэзалі на кавалачкі. На раслінным масле смажылі парэзаную цыбулю з  семем канаплі, перамешвалі з бульбаю і ставілі на некалькі хвілін у печ. 

         805311cf802674f1f8ffc41c9ee8d377.png Кыслёха

Свежае малако налівалі ў гладышкі і ставілі ў халоднае месца, каб адышлі вяршкі. Потым вяршкі збіралі, а адстоянае малако ставілі ў цёплае месца, каб пракісла да густаты. Ужывалі кыслёху з бульбай, хлебам. У касавіцу, жніво, калі не было паста, бралі  з сабой у поле піць замест вады. Кіслёха добра ўтамоўвала смагу. 

         Quark_curd_cottage_farmer_cheese_Milk_Sour_cream_567158_2362x1577.jpg Масла

Свежае малако разлівалі ў гладышкі і ставілі ў халоднае месца, каб адыйшлі вяршкі. Потым вяршкі збіралі ў асобныя глечыкі і ставілі ў цёплае месца каб загусцелі. Такім чынам атрымлівалася смятана. Смятану злівалі ў драўляную біёнку і збівалі да тых пор, пакуль не з'яўляліся крупінкі масла і адходзіла маслёнка. Масла аддзялялі ад маслёнкі, залівалі некалькі разоў вадой, каб поўнасцю ачысціць ад маслёнкі і збівалі ў грудку. Каб масла зберагалася доўга, яго прысольвалі альбо ператаплялі ў печы і разлівалі ў збанкі.

         imgpreview.jpg Пычонкы

Чыста  вымытую бульбу клалі  ў жар у печ і пяклі да гатоўнасці. Затым выймалі  ў міску і прыкрывалі ручніком, каб лупіна  добра  адыйшла і лупілася. Ужывалі з малаком, маслёнкаю, кыслёхаю, алеем, баршчом.

6d9efe9720f316c6bc6968a16ba52284.jpeg       Боршч

У чыгунчык налівалі ваду і ставілі ў печ перад полымем. Калі вада закіпала, туды клалі  свежую  ці кіслую капусту, соль, нутраное сала і варылі да гатоўнасці альбо запраўлялі боршч перад гатоўнасцю смажаным салам ці алеем з цыбуляю.   Ужывалі боршч з пячонкамі ці хлебам.

 
      2379123.jpg Боршч з лебядою

У  чыгунчык налівалі ваду і ставілі ў печ перад полымем. Калі вада закіпала, клалі парэзаную кавалачкамі бульбу, добра вымытую і парэзаную лебяду, соль і варылі да гатоўнасці. Гатовы боршч развадзілі кыслёхаю ( кіслым малаком).

        f59d9ceea8ad95dc2aaebd95ef0c5887.jpeg Суп с шабілём ( фасоллю)

У чыгунчык налівалі ваду і ставілі ў печ перад полымем. Калі вада закіпала, клалі  ачышчаную і парэзаную на кавалачкі бульбу, і замочаны нанач шабіль. Цераз некалькі хвілін у суп дабаўлялі 2-3 кавалачкі нутранога сала і дробна  парэзаную цыбулю. Варылі да гатоўнасці шабілю.

        maxresdefault.jpg Салныця (нутраное сала)

Калі ў гаспадарцы забівалі свінню, пераважна гэта рабілася перад Калядамі і Пасхай, то пры разбіранні з  жывёлы даставалі сала. А так як яно знаходзілася ў жываце, то яго называлі салныцяй ці нутраным. Сала добра салілі, прыпраўлялі часнаком, скручвалі, моцна звязвалі і зберагалі ў халодным месцы. Гэта сала дабаўлялі ў суп, боршч, бульбу, кашу альбо проста націралі скарынку хлеба і елі, пасыпаўшы часнаком і соллю.

 
       558eac7fd6a1f69e11e662f5efa326ee.jpeg  Лый ( баранячы жыр)

Калі ў гаспадарцы рэзалі барана ці авечку, то ў серадзіне жывёлы находзіўся жыр, які зразалі і складвалі ў чыгун. Затым яго ставілі ў гарачую печ, каб ён ператапіўся. Гэты таплёны  жыр у народзе называлі лыем. Потым яго разлівалі ў гладышкі і ставілі ў халоднае месца, дзе ён зберагаўся. Дабаўлялі лый у боршч, бульбу, кашу. Таксама яго выкарыстоўвалі ў гаспадарцы для змазвання колаў у возе, чысцілі ім абутак.

 shkvarki-recept_1511273073_8_max.jpg Выжаркі (шкваркі)

Нутраное  сала рэзалі на кавалачкі, клалі на фундэлёк (пятэльню) і ставілі ў печ перад полымям. Калі кавалачкі сала добра ператапляліся, то адходзіў жыр, а ад самога сала аставаліся сухія выжаркі (шкваркі). Елі выжаркі з хлебам.

 846c6de4c103b2c426f838c2604a1f6c.jpg Прысняк

Бралі жытнюю муку і размешвалі з вадой, каб было добра густое цеста. Потым з гэтага цеста  выраблялі круглыя ляпёшкі і пяклі ў печы. Такім чынам атрымліваўся прэсны хлеб, з якога рабілі квас. 

 Chinese_Kvass.jpg Квас

Прысняк ламалі на невялікія кавалачкі, клалі ў діжку і залівалі вадой. Ставілі ў цёплае месца, каб укіс. Бралі цыб (зялёная цыбуля), дробна крышылі, крыху расціралі яго з соллю і залівалі квасам. Елі квас з бульбаю. 

 1.jpg Квас з рыбамі

Перад полымем у печы ставілі чыгунчык з вадою. Калі ўскіпала вада, туды клалі ачышчаную, дробна парэзаную бульбу і давалі пакіпець. Затым клалі туды сушоную рыбу, соль, прыправы і варылі да гатоўнасці.

 1677222011_3-61.jpg Квас з аўсу

Авёс (1 стакан) перабраць, прамыць і заліць халоднай вадой, давесці да кіпення і настайваць 3 гадзіны у цёплым месцы. Затым на моцным агні давесці да кіпення, усыпаць журахлыны  (клюкву)  і настайваць, затым дабавіць мёд.

 Creme-Fraiche-in-Bowl-smaller-Depositphotos_31839883_xl-2015-scaled.jpg Смятана

Свежае малако ставілі ў халоднае месца, каб адыйшлі вяршкі. Вяршкі збіралі ў асобную гладышку і ставілі ў цёплае месца, каб загусцелі. Затым гатовую смятану зберагалі ў халодным месцы. Таксама з яе рабілі масла  і дабаўлялі ў розныя стравы, елі як самастойную страву. 

 belorussiya-stala-chetvertym-vmire-eksporterom-syra-novosti-dnya_1.jpg Сыр з смятанаю

З малака збіралі вяршкі і ставілі яго ў цёплае месца, каб пракісла да густаты. Кіслае малако ставілі ў цёплую печ, каб адтапілася і адыйшла сыроватка. Потым  малако вылівалі ў рукавэць (мяшок для сыру), падвешвалі і давалі сцячы сыроватцы. Далей рукавэць з сырам клалі пад гнёт, каб  аддушыць поўнасцю сыроватку. Такім чынам атрымліваўся сыр. Да сыру дадавалі смятану і добра расціралі да аднароднай масы, крыху падсольвалі.

 
 1670970209_2-podacha-blud-com-p-adigeiskie-sladosti-nazvaniya-i-foto-3.jpg Сыр сухі

Бралі аддушаны сыр, клалі ў яго  столькі солі, каб быў салянаваты і добра расціралі. Затым рабілі круглыя тоўстыя ляпёшкі  і сушылі ў цёплым месцы, каб добра зацвярдзеў. Зберагалі ў сухім цёплым месцы. Потым такі сыр цёрлі на цёрку і дабаўлялі ў кашу ці разводзілі малаком і елі з бульбай.  Рабілі такі сыр пераважна ў пост, калі малочные стравы былі забаронены і патрэбна была доўга яго зберагаць.

   
 i.jpg Тылюбкы

Бульбу чысцілі,  варылі і тавклі, дабавляючы падсмажаную на сале цыбулю разам са шкваркамі. Затым  фармавалі вялікія  круглыя шары. Аддзельна замешвалі прэснае цеста альбо як на хлеб. У гэта цеста завярталі  бульбу, лажылі на блеху (протвінь) і пяклі ў печы. Елі з кыслёхаю (кіслым малаком) альбо як самастойную страву. 

 d25ce929ed369066e91dc11b66a3a2c8.jpg Голыкы

Бульбу  чысцілі, варылі да гатоўнасці ў печы, таўклі. Сала рэзалі маленькімі кавалачкамі і смажылі на пятэльні, каб атрымаліся шкваркі, туды ж дабаўлялі дробна парэзаную цыбулю і смажылі, каб цыбуля падрумянілася. Усю гэтую масу дабаўлялі да бульбы, добра перамешвалі і ляпілі круглыя голыкы. Затым клалі іх на блеху( протвінь) і запякалі ў печы да румянасці.

 FapNFjLX0AAzrhK.jpg Палюхі

Бульбу чысцілі, церлі на дробную цёрку, вадкасть, яка атрымлівалася з бульбы, адцежвалі. У гэтую массу дадавалі соль, муку. У чыгунчык налівалі ваду і ставілі перад полымем у печ, каб яна ўскіпела. З нацёртай бульбы ляпілі маленькія палюхі (шарыкі) і кідалі ў кіпячую падсоленую ваду. Добра пакіпеўшы, палюхі всплывалі  і лічылася, што яны гатовыя. Гатовыя палюхі выймалі з вады і падсмажвалі ў пятэльні на сале альбо залівалі цёплым малаком. 

 25137_1.jpg Куте (куцця)

Зерня пшаніцы добра ачышчалі і залівалі вадой, каб размякла. Затым пшаніцу клалі ў чыгунчык, залівалі вадой, туды ж клалі свінныя косткі, салілі і варылі да гатоўнасці. Калі варылі постную куцю, то замест свініны клалі сухія яблыкі, грушы, слівы, а ў канцы гатоўнасці дадавалі мёд, таксама  куцю заправлялі расцёртым макам з мёдам.

 ed67f35ffdb45a9d1ff758ffdbac012c.jpg Наліванка

Свінныя тоўстыя кішкі вымочвалі ў вадзе, змяняючы ваду некалькі разоў, пераціралі соллю, добра чысцілі, мылі. Ачышчаную бульбу націралі на мелкай цёрцы, туды клалі соль, смажанае сала з цыбуляю і ўсё добра перамешвалі. Гэтую масу налівалі ў кішкі, завязвалі кішку з двух бакоў і запякалі ў печы да гатоўнасці.

 u_fbbc809a284081727e34249a17335421_800.jpg Кравянка

Пяклі кравянку калі ў гаспадарцы білі свінню, бо для яе патрабавалася свежая кроў жывёлы, таксама і товстыя кішкі, якія добра чысцілі і мылі. Грэчаную крупу распарвалі да гатоўнасці, у яе клалі многа смажанага сала, соль, сырую, дробна парэзаную цыбулю, прыправы і дадавалі свіной краві столькі, каб маса была не вельмі густая. Гэтую масу налівалі ў кішкі, завязвалі, кішкі пракалвалі іголкай, каб не лопалі і запякалі ў печы да гатоўнасці на блехе( протвіне), перыядычна зліваючы вадкасть, якая ўтваралась падчас запякання.

 shutterstock_327154901.jpg Каша з дыні

Узять добра спелую дыню, ачысціць яе ад скуры, парэзать на невялікія кавалкі, палажыць у чыгун, дабавіць туды ваду, крыху малака. жменю вымытай пшаніцы ці прасяной крупы (пшено), да смаку солі і, усё добра перамяшаўшы, паставіць тушыць у печ. Калі дыня добра утушыцца, добра перамяшаць яе кувыляй.

 krem-sup-sup-tykva-tykvennyi-sup.jpg Суп з дыні

Дыню ачысціць ад кажуры, парэзаць на маленькія кавалачкі і патушыць у невялікай колькасьці вады, а затым працерці праз сіта. Атрыманую масу заліць малаком, дабавіць да смаку солі, заправіць падсмажанай мукой. Перад падачай на стол пакласці ў суп кавалачак масла.

 vkus_insert_spread__19__0001.jpg Верашчака

У чыгун наліць  ваду, хлебны квас у суадносіне 4 :1,  давесці да кіпення і ўсыпаць разведзеную вадой пшанічную або ячменную муку, варыць на працягу пяці хвілін. Абсмажыць кавалачкі сала разам з парэзанай цыбуляй, пакласці ў чыгун, дабавіць соль і паставіць у печ на 5-10 хвілін.

 1626998520_55-p-mnogo-blinov-63.jpg Бліны з канаплёй

У  свежае малако сыпалі  пшанічную муку, соль, клалі яйкі і замешвалі  рэдкае цеста. З гэтага цеста на пятэльне пяклі бліны. Любыя сухія ягады, семя канаплі замачвалі, каб размяклі і расціралі, затым імі палівалі бліны і елі.

 
 kulesh-low.jpg Кулеш

У кіпячую ваду кідалі крупы з проса (пшено) і варылі да гатоўнасці. Сала рэзалі на маленькія кавалачкі і смажылі, затым яго дабаўлялі да круп, салілі да смаку і варылі яшчэ 10-15 хвілін.

 1-48.jpg Запяканка

Бульбу чысцілі, церлі на дробную цёрку, туды дадавалі соль за смакам, яйкі і вылівалі масу ў блеху (протвінь). Пяклі ў печы да гатоўнасці і каб пакрылась запяканка румянай корачкай. Елі са смятанай, малаком, кыслёхай, шкваркамі.

 
 image_image_3838722.jpg Соднікі з мякіны

У мякіну (отходы з жытняй мукі) дабавіць мукі,соль, яйка і на вадзе замесіть  густое цеста. Сфарміраваць соднікі (ляпёшкі) і выпякаць у печы. 

 9dca45d9efbede2cad095876a5c80305.jpeg Кысіль з аўсу (кісель)

Змалоць муку з аўса, растварыць яе ў вадзе і паставіць на ноч кіснуць. На ранак ваду адцадзіць і закіпяціць. Елі з хлебам і пірагамі. 

 1-131.jpg Грыбы з смятанаю

Грыбы сухія замачыць на ноч, каб размяклі, прамыць і адварыць у вадзе. Парэзать на  смужкі, пакласці ў чыгунчык, на дно ўліць крыху вады, калі закіпіць, то заліць смятанай, пасаліць, дабавіць часнок і паставіць у духоўку тушыцца да гатоўнасці. Елі з бульбай, хлебам. 

 recipe_9c456bea-2573-4b21-8e35-63233a13c582.jpg Варэныкы

З пшанічнай мукі, вады і солі замесіць  прэснае, не вельмі тугое, цеста. Раскатаць таўшчынёй 0,5 см і выразаць шклянкай кружочкі. На серадзіну кожнага кружочка пакласці начынку з тварагу (тварог змешаны з сырымі яйкамі і солью за смакам), бульбы (патоўчаная адварная бульба змешаная  са смажаным салам і цыбуляю), ягад (вішня, чарніца) і, перагнуўшы напалавіну, зашчапаць краі. Адварыць варэнікі ў кіпячай  падсоленай вадзе. Елі варенікі з тварагу са смятанай, з бульбай  са смятанай альбо смажаным салам.

 81f7ce52979fc68dca63134ecad1d703.jpeg Холодэць
Свіныя, гавяжыя ці авечыя лапы, хвост, вушы, галаву чысцілі, добра мылі, калі яны былі засолены, то вымочвалі суткі ў вадзе і клалі ў чыгун, дадавалі соль за смакам, часнык і залівалі вадой. Ставілі на ноч у гарачую печ, каб добра ўварыўся. У раніцы з гатовага халадцю выбіралі косці, мяса, раскладвалі ў міскі і залівалі юшкай. Ставілі ў халоднае месца, каб захалонуў. Можна ў халадец было пакласці  для смаку трохі курынага мяса з косткамі. Елі холодэць з хлебам, адварной бульбай.