Дрочава


Вёска ў Арэхаўскім сельсавеце, утворана ў 1957 г. з хутароў Дрочава, Грані, Конішча, Шумы. Хутар Дрочава адносіўся да Олтушскай гміны.
Ёсць пачатковая школа (16 вучняў), клуб, бібліятэка, магазін.
У 1998 г. 102 двары, 304 жыхары.
Вёска размясцілася на месцы хутароў, адзін з іх — Шумы; самы вялікі хутар быў Дрочава. Расказваюць, што раней тут рос вялікі хваёвы лес, які заўсёды шумеў. 

(Памяць. Маларыцкі раён: гіст.-дакум. хроніка Маларыцкага р-на / рэд.-уклад. В.Р.Феранц. – Мінск : Ураджай, 1998. – 507 с.,[8] л.іл.)

Веска Дрочава была заснавана вясной 1957 года. Яна ўтварылася з хутароў Дрочава, Грані, Конішчаў і Шумы. Месца гэта называлася ў той час Шумы. Старажылы ўспамінаюць, што раней тут рос вялікі хваёвы лес. Ад шуму яго дрэў і пайшла назва мястэчка. Людзі сяліліся на хутарах, выкарчоўвалі лес і на яго месцы распрацоўвалі палі. Пачалося перасяленне з хутароў ва ўрочышча Шумы. Паколькі самым вялікім быў хутар, які насіў назву Дрочава, так стала называцца і вёска.

(Са слоў старажылаў)

 На 1.01.2020 года - 66 двароў, 142 жыхара.


                                                                    Бібліяграфічны спіс

1. Максімук, С. Дзевяць дзясяткаў Сцяпана Карабейкі / Святлана Максімук // Голас часу. — 2012. — 12 снежня. — С. 8.

2. Максімук, С. Магніт радзімы / Святлана Максімук // Голас часу. — 2014. — 25 кастрычніка. — С. 3.
  
3. Максімук, С. Парадак — асалода для душы / Святлана Максімук // Голас часу. — 2016. — 29 чэрвеня. — С. 2.

4. Навумчык, М. Царква ў гонар Іаана Рускага / Мікалай Навумчык // Голас часу. — 2019. — 19 чэрвеня. — С. 4.

5. Максімук, С. Пажылыя вяскоўцы сустракалі гасцей / Святлана Максімук // Голас часу. — 2012. — 1 лютага. — С. 2.


Назад