Грушка


Вёска ў Лукаўскім сельсавеце, за 20 км на паўночны ўсход ад Маларыты. У мінулым у складзе Велікарыцкай воласці, затым Макранскай гміны. У 1905 г. налічвалася 27 жыхароў, у 1921 г. — 15 двароў, 73 жыхары, усе праваслаўныя. У 1930 г. 23 двары.
У 1998 г. 54 двары, 91 жыхар. 

(Памяць. Маларыцкі раён: гіст.-дакум. хроніка Маларыцкага р-на / рэд.-уклад. В.Р.Феранц. – Мінск : Ураджай, 1998. – 507 с.,[8] л.іл.)

Назва вёскі Грушка пайшла ад дрэва грушы. Расла пасярод балота, палей, лясоў адна груша. Усім яна кідалася ў вочы,  таму што была адна  пасярод поля. Вось на гэтым месцы вырасла веска і назвалі яе Грушка.

(Са слоў старажылаў.)

Схаваўшыся ад чужога вока ў засені шматвяковых дубоў ды ялін, за некалькі кіламетраў ад аўтатрасы стаіць не­вялічкая вёсачка з прыгожай назвай Грушка. Аднойчы трапіўшы сюды, вы абавязкова застанецеся пад уражаннем ад маўклівай задуменнасці грушкаўскіх падворкаў, ад сціпласці восеньскіх фарбаў лістапада: там-сям на падворках дагараюць чырвоныя гронкі няспешчаных сонцам арабін.

Цішыня звонкая і бясконцая… Здаецца, нават чутно, як недзе на другім канцы вёскі бразнула вядро. Халаднаватае паветра, настоенае на аксамітавым водары хвоі ўперамешку з пахам прэлай лістоты, прыпраўленае прымессю дыму,  што струменіць дзе-нідзе з комінаў самотных хацін, прыемна казыча ў носе. У наваколлі лунае пах позняй восені, які вяртае ў далёкае і незваротнае дзяцінства, нагадвае маленькую радзіму – менавіта такую сціплую і спрацаваную вёсачку, згубленую сярод бяскрайніх і велічных палескіх краявідаў.

  на 1.01.2020 года -  28 двароў, 33 жыхары.


                                                      Бібліяграфічны спіс

1. Максімук, С. Годы жизни — смесь мёда и горечи / Светлана Максимук // Голас часу. — 2019. — 28 верасня. — С. 9.

2. Мощик, С. Оптимизация с ликвидацией? / Сергей Мощик // Вечерний Брест. — 2011. — 1 февраля. — С. 7.
В Малоритском районе с 1 января 2012 года закрылись 4 дома социальных услуг.
  
3. Яцушкевіч, К. Духмяны хлеб бабулі Галіны / Кацярына Яцушкевіч // Голас часу. — 2017. — 6 снежня. — С. 5.
Аб жыцці Галіны Сцяпанаўны Коцелевай — старасты вёскі Грушка Маларыцкага раёна.
 
4. Яцушкевіч, К. Толькі боль у сэрцы не сціхне ніколі / Кацярына Яцушкевіч // Голас часу. — 2019. — 10 красавіка. — С. 4.


Назад