Чарняны


МОЛИТВА

                                                                                                 Уладзімір Данілюк

Люди здесь обычнее обычных,
Не хуже и не лучше за других,
С привычками и вовсе без привычек,
С грехами все, конечно ж, не без них.
Поэтому в углах висят иконы,
Кто не повесил, тот уже чудак.
Иные ежедневно бьют поклоны,
Другие держат образ просто так.
Заря встаёт от дикой суматохи,
И гам, и шум – сплошной переполох.
То смех, то зов, то отклики, то вздохи,
Копают что-то, рвут чертополох.
Спешат, бегут, торопятся куда-то:
Тот из сарая, этот на чердак.
А кто не в силах, смотрит виновато,
Что он не может делать точно так.
Среди полей, кустарников, деревьев
У сатаны и Бога на виду,
Я каждый вечер перед сном деревню,
Свою деревню, взглядом обведу.
И помолюсь я за её здоровье,
Её здоровый лад, здоровый быт.
Чтоб каждое крестьянское подворье
Века жило, не уходя в небыт.
Чтоб исцелялись недуги и раны.
Здесь тяжело, не то чтобы в раю.
О Боже! Боже, береги Черняны –
Деревни муравьиную семью.
Не предавай прошедшее забвенью,
Крепи терпенье, ум не отнимай.
Прикрой дорогу лжи и опохмелью,
Настрой сердца болеть за каравай.
От пересудов огради привычных,
Земля и та коробится от них.
А люди здесь обычнее обычных
Не лучше и не хуже за других.


  Я ЦЯБЕ НАЗЫВАЮ РАДЗІМАЮ

                                                                               Уладзімір Данілюк

Край прырыцкі, прыдзвінскі, прынёманскі.
Сэрцу мілы і ў снежань, і ў май,
Забалочаны край і пагорысты,
Верасова-валошкавы край.
  Тут ляшчэўнік з ялінамі стромкімі
I бярозы з дамешкам асін.
Я цябе называю старонкаю
Жаўрукоў, журавоў, журавін.
  Край, паліты крывёю і потам,
Край, што зведаў і пекла, і рай.
3 густарослым аўсом і чаротам,
3 азярынамі чыстымі край.
  Будаўнічай суполкай адзінаю
Краны крояць блакіт вышыні...
Я цябе называю Радзімаю
Шчасця, чуласці і дабрыні.
  Край прырыцкі, прыдзвінскі, прынёманскі,
Дзе духмяны расце каравай,
Ці балоцісты край, ці пагорысты,
Найцудоўны бацькоўскі наш край. 
                  

Вёска, цэнтр сельсавета, за 23 км на паўночны ўсход ад Маларыты, на рэчцы Асіпаўка. У мінулым у складзе Дарапееўскага войтаўства (XVI —XVIII ст.), Велікарыцкай воласці, затым гміны. Паводле легенды, тут знаходзілася шкляная гута, на якой працавалі «чорныя людзі», ці «чэрнь». У 1566 г. у сяле Чарняны было 37 двароў, 62 сям’і, працаваў вадзяны млын.
У 1668 г. у Чарнянах было 37 увалок зямлі. Звесткі пра Чарняны ў пісьмовых крыніцах XVIII ст.: 1702 г. (прывілей Яна III Людвіку Урбанчыку на 9 увалок зямлі), 1703 г. (кансэнс Аўгуста III мужу і жонцы Урбанскім на ўступку 9 увалок зямлі мужу і жонцы Райскім), 1708 г. (запіс Соф’і Райскай Аляксандру і Феафіле Райскім на 10 увалок зямлі), 1724, 1742 гг. (інвентары), 1759 г. (прывілей Аўгуста III Аляксандру Унроху на 9 увалок зямлі), 1761 г. (прывілей Аўгуста III на ўступку 9 увалок зямлі Пятру і Алене Бухавецкім), 1786 г. (інвентар; у Чарнянах зямлі 37 увалок, 113 моргаў), 1788 г. (прывілей Станіслава Аўгуста Ігнату Пашкоўскаму на 2 увалокі зямлі і фальварак), 1796, 1798 гг. (інвентары). Звесткі пра царкву: 1668, 1724, 1786 гг.
У 1860-я гады налічвалася 296 рэвізскіх душ (143 мужчыны, 153 жанчыны), у тым ліку сельская грамада Чарнянская, 265 душ (129 мужчын, 136 жанчын), адносіліся да маёнтка Руда, памешчыка Ягміна; сельская грамада Пажэжынская, 31 рэвізская душа (14 мужчын, 17 жанчын), дзяржаўныя сяляне. Былі царква, народнае вучылішча. У 1886 г. налічвалася 24 двары, 351 жыхар, працавалі кузня, карчма; у 1905 г. — 657 жыхароў. Непадалёку знаходзіўся шклозавод, дзе працавала 45 чалавек. У 1921 г. 127 двароў, 826 жыхароў, з іх 704 праваслаўных, 16 католікаў, 1 евангеліст, 105 іўдзеяў (вёска і калонія); у 1930 г. — 145 двароў.
Помнік драўлянага дойлідства — Ражаства-Багародзіцкая царква, пабудаваная ў канцы XIX ст.
Ёсць сярэдняя школа (153 вучні), дзіцячы сад, сельскі дом культуры, бібліятэка, музычная школа, аддзяленне сувязі, ФАП, лясніцтва, ашчадная каса, кафэ, магазін.
У 1998 г. 321 двор, 787 жыхароў. 

(Памяць. Маларыцкі раён: гіст.-дакум. хроніка Маларыцкага р-на / рэд.-уклад. В.Р.Феранц. – Мінск : Ураджай, 1998. – 507 с.,[8] л.іл.) 

Вёска Маларыцкага раёна Брэсцкай вобласці. У аснове назвы – слова чорны. Форма назвы сведчыць аб тым, што яна звязана з народнай назвай жыхароў,  першапасяленцаў гэтых мясцін.

(Жучкевіч В.А. Чарняны// Чаму так названа.  - Мн. 1969. - С. 114)

***

Афіцыйная назва – Чарняны. Мясцовая – Чырн’аны (Чэрн’аны).

Вёска з’яўляецца цэнтрам Чарнянскага сельсавета і ўваходзіць у склад калгаса імя Крупскай.

Большую частку насельніцтва вёскі складаюць беларусы. Ёсць таксама рускія, многа ўкраінцаў, некалькі палякаў, літоўцаў, армян.

  Кожная частка вёскі мае сваю назву. Напрыклад: Пырырубышча, Круглоўка, Забр’ід’д’е, Зап’іл’л’е, Р’із, Хомын город.

 Недалёка ад вёскі працякае рака Асіпаўка, якая выцякае з Лукаўскага возера і ўпадае ў Мухавец.  

 Вёска з усіх бакоў акружана лесам. Пэўныя часткі лесу маюць свае назвы: Казн’а, Плоска, Мокракл’іт’, Воўчойэ, Подоўчый л’іс, Злод’ійка, Шчурово, Дурнойэ, Мураўс’кэ, Парыц’ка, Пол’анка, Св’ід’іўка, Жыд’іўс’ка купча, Вос’мое, Іван’уково, Бракарово і г.д.

Недалёка ад Чарнян знаходзіцца многа суседніх вёсак. Гэта – Горы, Малінаўка, Стары Двор, Новы Двор, Лясавец, Звозы, Субаты, Шарашоўцы, Астроўе.

 Жыхары вёскі называюць сябе /чырн’ан’цы/, /чырн’анэц’/ і /чырн’анка/, або /чырн’ан’скый/.

 Дакладных звестак пра паходжанне няма. Існуюць наступныя гіпотэзы ўзнікнення назвы вёскі:

Першая – гэта тое, што вакол вёскі заўсёды раслі і растуць лясы, у якіх шмат чарнікі, а адсюль і назва  Чарняны, ва ўсякім выпадку, так сцвярджаюць вучоныя – складальнікі Беларускай энцыклапедыі (Беларуская Савецкая энцыклапедыя. Т.11.-Мн., 1974.- С.200)

Другая гіпотэза – гэта тое, што на тэрыторыі з 1787 па 1914 гады дзейнічаў шкляны завод, а кіраўніцтва  яго называла  простых людзей словам “чернь”, а адсюль – і Чарняны.

Існуе трэцяя гіпотэза – мясцовая. Старажылы вёскі Чарняны Каральчук І.Ф., Карабчук І.А., Трацюк М.А. расказвалі так:

“На паўночны ўсход ад цяперашняй вёскі ў 2-3 км. было багністае балота. Плошча яго складала прыкладна 150 га. Вельмі часта людзі гінулі на гэтым балоце, таму што яно было непраходным, і яны ж празвалі яго “чорным”. Вакол балота жылі людзі, якія называліся чарнянцамі”.

Са слоў жа Хамічука Васіля Несцеравіча, 80-гадовага жыхара в. Чарняны:

“Нашэ сыло здаўнов’ік называлос’а Чырн’аны. Йа точно ны знайу, от чого воно так звэц’ц’а, алэ мн’і говорыў муй д’ід, шо колыс’ кругом сыла р’с Чорный л’іс. У тому л’ісы було мныго чырныц’, йакых і тыпэр тут богато. А можэ й за того, шо пэршы л’удэ, йокыйі тут жылы, называлыс’а чорнымы”. (Запісаў Я.А. Варанюк на мясцовай мове).

Мабыць, мясцовыя гіпотэзы назвы вёскі самыя праўдзівыя, таму што яны перадаюцца старажыламі з вуснаў у вусны.

 На 1.01.2020 года  — 230 двор, 542 жыхары.

Чарняны – Адкуль у вёскі імя?

Вёска з'яўляецца цэнтрам Чарнянскага сельсавета. Большую частку насельніцтва вёскі складаюць беларусы. Ёсць таксама рускія, шмат украінцаў, некалькі палякаў, літоўцаў, армян. Недалёку ад вёскі працякае рака Осіпаўка, якая выцякае з Лукаўскага возера і ўпадае ў Мухавец. Недалёку ад  вёскі знаходзіцца шмат суседніх вёсак. Гэта — Горы, Малінаўка, Стары Двор, Новы Двор, Лясавец, Звозы, Субота, Шарашоўцы, Астроўе. Дакладных звестак аб паходжанні няма. Існуюць наступныя гіпотэзы ўзнікнення назвы вёскі: першая — гэта тое, што вакол вёскі заўсёды раслі і растуць лясы, у якіх шмат чарніц, а адсюль і назва Чарняны;  ва ўсякім выпадку, так сцвярджаюць навукоўцы-складальнікі Беларускай энцыклапедыі.  Другая гіпотэза - гэта тое, што на тэрыторыі з 1787 па 1914 гады дзейнічаў шкляны завод, а кіраўніцтва яго называла простых людзей словам "чорная", а адсюль — і Чарняны. Існуе трэцяя гіпотэза —мясцовая. Старажылы вёскі Чарняны распавядаюць так: "На паўночны ўсход ад цяперашняй вёскі,  ў 2-3 км., было гразкае балота. Плошча яго складала прыкладна 150 га. Вельмі часта людзі гінулі на гэтым балоце, таму што яно было непраходным і яны ж празвалі яго "чорным". Вакол балота жылі людзі, якія называліся чарнянцамі".

История малой родины: Из истории деревни Черняны Малоритского района / Малорита : ГУК "Малоритская централизованная библиотечная система; отдел библиотечного маркетинга, 2020. – 84 с.

ФОТА

                                                          Бібліяграфічны спіс

Варанюк, Я Як часта лёсу пацалунак... / Яраслаў Варанюк // Голас часу. — 2015. — 19 жніўня (№64). — С. 8. 

Гісторыя калгаса ім. Крупскай / Аддзел бібліятэчнага маркетынгу. — Маларыта : Маларыцкая раённая бібліятэка : Аддзел бібліятэчнага маркетынгу, 2000. — 8 с. 

Глушчук, І. Дзяўчына маўчала... І тады прагучаў выстрал / Іван Глушчук // Голас часу. — 2012. — 28 студзеня. — С. 7.

Касцевіч, І. Аграгарадок "Чарнянскі" / Ірына Касцевіч // Голас часу. — 2010. — 1 снежня (№ 95). — С. 2. 

Касцевіч, І. Бібліятэкі аграгарадкоў камп'ютарызаваны / Ірына Касцевіч // Голас часу. — 2012. — 19 снежня (№ 97). — С. 2.
 
Касцевіч, І. Вяртанне ў мінулае / Ірына Касцевіч // Голас часу. — 2015. — 18 сакавіка (№ 21). — С. 4.
 
Касцевіч, І. Дзякуй вам, Іванаўны! / Ірына Касцевіч // Голас часу. — 2013. — 9 лютага (№ 11). — С. 8.

Касцевіч, І. І адзін у полі — воін / Ірына Касцевіч // Голас часу. — 2010. — 26 мая. — С. 1.       

Касцевіч, І. Лепшыя з лепшых / Ірына Касцевіч // Голас часу. — 2011. — 5 кастрычніка (№ 78). — С. 1.
 
Касцевіч, І. Саша Снегіна / Ірына Касцевіч // Голас часу. — 2017. — 7 сакавіка (№ 19). — С. 5.
 
Касцевіч, І. Сіла генаў / Ірына Касцевіч // Голас часу. — 2014.— 3 снежня (№ 94). — С. 8.
 
Касцевіч, І. Спадчынная надзейнасць / Ірына Касцевіч // Голас часу. — 2014. — 14 мая (№ 36). — С. 5.
 
Касцевіч, І. Стваральны патэнцыял / Ірына Касцевіч // Голас часу. — 2009. — 9 верасня. — С. 1.

Касцевіч, І. Экзамен на прафесійную прыгоднасць / Ірына Касцевіч // Голас часу. — 2017. — 29 сакавіка (№ 25). — С. 3.
 
Кононович, П. В жизни важна цель / Павел Кононович // Голас часу. — 2018. — 21 лютага (№ 14). — С. 6.
 
Кононович, П. В поле — на новой технике / Павел Кононович // Голас часу. — 2018. — 8 лістапада (№ 85). — С. 4.
 
Кононович, П. За многолетний труд / Павел Кононович // Голас часу. — 2018. — 21 сакавіка (№ 22). — С. 2.

Кононович, П. Любовь земная / Павел Кононович // Голас часу. — 2018. — 22 снежня (№ 98). — С. 9.

Кононович, П. О профсоюзных взносах и работе животноводов / Павел Кононович // Голас часу. — 2018. — 24 лютага (№ 15). — С. 4.
 
Кононович, П. Преданные своему делу / Павел Кононович // Голас часу. — 2018. — 20 кастрычніка (№ 80). — С. 3.
 
Кононович, П. Секрет трудолюбия / Павел Кононович // Голас часу. — 2018. — 14 красавіка (№ 29). — С. 1, 3.
 
Кононович, П. Счастье Елены Коробчук / Павел Кононович // Голас часу. — 2018. — 17 лістапада (№ 88). — С. 3.
 
Луцык, Д. Ля штурвала калектыву / Дар'я Луцык // Голас часу. — 2016. — 27 красавіка (№ 31). — С. 5.
 
Максимук, С. Время обновлений / Светлана Максимук // Голас часу. — 2017. — 16 верасня (№ 71). — С. 1, 2.
 
Максимук, С. Два берега любви / Светлана Максимук // Голас часу. — 2018. — 14 красавіка(№ 29). — С. 4.
 
Максимук, С. Книга жизни Веры Куличик / Светлана Максимук // Голас часу. — 2019. — 17 ліпеня (№ 55). — С. 5.
 
Максимук, С. Мечтать, верить и любить / Светлана Максимук // Голас часу. — 2018. — 10 лістапада (№86). — С. 9.
 
Максимук, С. Тепло, внимание и доброе слово / Светлана Максимук ; фото Олега Кременевского // Голас часу. — 2020. — 14 сакавіка (№ 20). — С. 4 : фот.
 
Максимук, С. Узор семейного счастья / Светлана Максимук ; фото Олега Кременевского // Голас часу. — 2020. — 15 лютага (№ 12). — С. 9 : фот.
 
Максімук, С. Быць гаспадаром на зямлі / Святлана Максімук // Голас часу. — 2016. — 20 верасня (№72). — С. 3.
 
Максімук, С. Вучыцца ў суседзяў, прымяняць у сябе / Святлана Максімук // Голас часу. — 2012. — 15 лютага (№ 13). — С. 2.
 
Максімук, С. Вынаходзіць сябе / Святлана Максімук // Голас часу. — 2011. — 3 снежня (№ 94). — С. 2.
 
Максімук, С. Гаспадарка без каровы - рэальнасць часу / Святлана Максімук // Голас часу. — 2012. — 15 лютага (№ 13). — С. 1.
 
Максімук, С. Калі ты даў клятву Гіпакрата... / Святлана Максімук // Голас часу. — 2012. — 30 чэрвеня (№ 50). — С. 7.
 
Максімук, С. "Райскі куточак" Самасюкоў / Святлана Максімук // Голас часу. — 2017. — 11 кастрычніка (№78). — С. 6.

Максімук, С. Танец - маленькая п'еса акцёра / Святлана Максімук // Голас часу. — 2012. — 28 лістапада (№ 91). — С. 3.
 
Максімук, С. Тры "сонейкі" панядзельнікаў / Ірына Касцевіч // Голас часу. — 2017. — 29 сакавіка (№ 25). — С. 5.
 
Максімук, С. У лясгасе пабываў міністр / Святлана Максімук // Голас часу. — 2012. — 25 студзеня (№ 7). — С. 1.
 
Максімук, С. Умелае гаспадаранне дапамагае зарабляць грошы / Святлана Максімук // Голас часу. — 2013. — 13 лістапада (№ 88). — С. 1, 2.
 
Максімук, С. У суботу - талакой на работу / Святлана Максімук // Голас часу. — 2017. — 16 жніўня (№62). — С. 2. 

Максімук, С. "Хочаш дастатак мець, пра ніву падумай пладаносную" / Святлана Максімук // Голас часу. — 2009. — 18 лютага. — С. 4.

Муха, Ф. Двадцать лет спустя / Федор Муха // Заря. — 2019. — 25 сентября (№ 76). — С. 20.
 
Навумчык, М. "STARt-ПРЭС" — для журналістаў-пачаткоўцаў / Мікалай Навумчык // Голас часу. — 2018. — 22 снежня (№98). — С. 11.
 
Навумчык, М. Архіўныя дакументы сведчаць [Тэкст] : Духоўна-асветніцкая старонка "Дабравест" / Мікалай Навумчык // Голас часу. — 2014. 2 красавіка. — C. 5 ББК 86

Навумчык, М. Для маральнага здароўя / Мікалай Навумчык // Голас часу. — 2017. — 15 лютага (№ 13). — С. 6.
 
Навумчык, М. І. "Кіраўнік — гэта думка ў галаве і чалавечнасць у сэрцы" / Мікалай Навумчык ; фота аўтара // Голас часу. — 2015. — 18 ліпеня (№ 55). — С. 1 : фота.
 
Навумчык, М. І. "Не пакідай мяне..." / Мікалай Навумчык // Голас часу. — 2018. — 13 кастрычніка (№ 78). — С. 9 : фота.
 
Навумчык, М. І. Поспех чарнянскіх валейбалістаў / Мікалай Навумчык // Голас часу. — 2015. — 4 лютага (№ 9). — С. 5 : фота.
 
Навумчык, М. І. Прафесіянал / Мікалай Навумчык ; фота аўтара // Голас часу. — 2011. — 17 верасня (№ 73). — С. 7 : фота.
 
Навумчык, М. І. Сапраўдны лес убачыў у Беларусі / Мікалай Навумчык ; фота аўтара // Голас часу. — 2011. — 17 верасня (№ 73). — С. 2 : фота.
 
Навумчык, М. Партызанская сям'я Піліпа Грабайлы: (з в. Паўлопаль Маларыцкага раёна) [Тэкст] / Мікалай Навумчык // Голас часу. — 2015. — 29 студзеня. — C. 2.

Навумчык, М. Першыя крокі педагогаў / Мікалай Навумчык // Голас часу. — 2019. — 28 жніўня (№ 67). — С. 4.
 
Навумчык, М. Пясняр чарнянскага краю / Мікалай Навумчык // Голас часу. — 2019. — 6 лютага (№ 10). — С. 3.
 
Навумчык, М. Узнагарода "Юнага алімпійца" / Мікалай Навумчык // Голас часу. — 2016. — 21 снежня (№ 98). — С. 8. 
 
Навумчык, М. Усё жыццё - вернасць школе [Тэкст] : Дынастыі / Мікалай Навумчык // Голас часу. — 2015. — 4 лістапада. — C. 2.
 
Навумчык, М. Чарняны яму даспадобы : Спецыяліст едзе на вёску / Мікалай Навумчык // Голас часу. — 2009. — 2 снежня. — С. 2.
 
Наумчик, Н. К юбилею Чернянского храма / подготовил Николай Наумчик ; фото автора // Голас часу. — 2019. — 2 лістапада (№ 86). — С. 2 : фот.
 
Никитюк, В. Воспитатель детской мечты / Виктория Никитюк // Голас часу. — 2019. — 16 студзеня (№4). — С. 8.
 
Никитюк, В. Кристина Абрамук: "Дети стали мыть руки чаще" / Виктория Никитюк // Голас часу. — 2018. — 5 снежня (№93). — С. 8.
 
Никитюк, В. С любовью к малой родине / Виктория Никитюк // Голас часу. — 2019. — 4 верасня (№ 69). — С. 4.

Никитюк, В. С цветами — на могилы воинов-нтернационалистов / Виктория Никитюк ; фото Олега Кременевского // Голас часу. — 2020. — 19 лютага (№ 13). — С. 3 : фот.
 
Победители районного соревнования за достижение высоких показателей на уборке зерновых и зернобобовых культур в 2017 году / Светлана Максимук // Голас часу. — 2017. — 16 верасня (№71). — С. 1, 2.
 
Рекуц, С. Лесное царство [Текст] : Деловая жизнь / Сергей Рекуц // Заря. — 2011. — 6 октября. — C. 7.
 
Самасюк, Л. Песні, гульні, латарэі... / Людміла Самасюк // Голас часу. — 2016. — 8 кастрычніка. — С. 2.

Сацута, А. В "Чернянах" и арбузы растут... / Алена Сацута ; фото автора // Заря. — 2019. — 11 декабря (№ 98). — С. 20.
 
Свістуновіч, П. Спрадвечнай працы пашана / Павел Свістуновіч // Голас часу. — 2017. — 20 верасня (№72). — С. 1.
 
Свіцюк, Н. Акадэмія вопыту [Тэкст] : Семінары / Ніна Свіцюк // Голас часу. — 2012. — 19 мая. — C. 1.
 
Свіцюк, Н. Апошнія з сельскіх "магікан" [Тэкст] : Пад прыцэлам "магікан" / Ніна Свіцюк // Голас часу. — 2014. — 9 ліпеня. — C. 3.

Свіцюк, Н. Весачка мая ... Чарняны / Ніна Свіцюк // Голас часу. — 2011. — 23лютага. — С. 2.

Свіцюк, Н. Візітная картка - ветлівасць [Тэкст] / Ніна Свіцюк // Голас часу. — 2015. — 25 ліпеня. - 2015. — С. 3.
 
Свіцюк, Н. Зрабіць хочацца многа..." [Тэкст] : Глядзіце, хто прыйшоў / Ніна Свіцюк // Голас часу. — 2014. — 23 красавіка. — C. 1.
 
Свіцюк, Н. Каб не знікалі традыцыі [Тэкст] : 23 сакавіка - выбары ў мясцовыя Саветы дэпутатаў / Ніна Свіцюк // Голас часу. — 2014. — 1 лютага. — C. 1.
 
Свіцюк, Н. Калі "сэрца" надзейнае [Тэкст] : Семінары / Ніна Свіцюк // Голас часу. — 2013. — 7 снежня. — C. 1.

Свіцюк, Н. Малочныя полюсы [Тэкст] : Жывёлагадоўля / Ніна Свіцюк // Голас часу. — 2014. — 16 ліпеня. — C. 2.
 
Свіцюк, Н. Мне здаецца, што ў вёсцы я чалавек не часовы..." [Тэкст] : 24 чэрвеня - Дзень моладзі / Ніна Свіцюк // Голас часу. — 2012. — 23 чэрвеня. — C. 2.

Свіцюк, Н. Пані Марыя [Тэкст] : Доўгажыхары / Ніна Свіцюк // Голас часу. — 2015. — 10 студзеня. — C. 1.

Свіцюк, Н. Перыяд адказнасці [Тэкст] : Будні ўлады / Ніна Свіцюк // Голас часу. — 2015. — 31 студзеня. — C. 3.

Свіцюк, Н. Сардэчных" спраў майстры [Тэкст] / Ніна Свіцюк // Голас часу. — 2012. — 30 чэрвеня. — C. 2.

Свіцюк, Н. Свой сярод сваіх [Тэкст] : 23 сакавіка - выбары ў мясцовыя Саветы дэпутатаў / Ніна Свіцюк // Голас часу. — 2014. — 12 лютага. — C. 3.
 
Свіцюк, Н. Турыстычны маршрут для Астроўя [Тэкст] : Інфармацыйны дзённік Маларытчыны / Ніна Свіцюк // Голас часу. — 2014. — 18 кастрычніка. — C. 2.
 
Свіцюк, Н. У тройцы лідараў [Тэкст] / Ніна Свіцюк // Голас часу. — 2015. — 11 сакавіка. — C. 2.
 
Свіцюк, Н. Ферма надзей [Тэкст] : АПК / Ніна Свіцюк // Голас часу. — 2012. — 31 кастрычніка. — C. 1.
 
Свіцюк, Н. Школа зноў паклікала за ведамі [Тэкст] : Свята першага званка / Ніна Свіцюк // Голас часу. — 2015. — 2 верасня. — C. 1.
 
Свіцюк, Н. Што год мінулы чарнянцам прынёс? [Тэкст] : СВК трымаюць справаздачу / Ніна Свіцюк // Голас часу. — 2013. — 2 сакавіка. — C. 2.

Соколовская, Е. Книга о Чернянах / Елена Соколовская // Заря. — 2020. — 22 февраля (№ 16). — С. 10.
 
Соколовская, Е. Книга с автографом / Елена Соколовская // Заря. — 2019. — 6 февраля (№ 11). — С. 6.
 
Таямніцы лесу ад кораня да кароны // Голас часу. — 2016. — 22 сакавіка (№22). — С. 6.
 
Трацюк, Д. Добрая душа Галіны [Тэкст] : Хачу расказаць / Дзяніс Трацюк // Голас часу. — 2014. — 26 лютага. — C. 4.
 
Шпендик, А. Водитель-механик Сергей Михалькевич / Андрей Шпендик // Голас часу. — 2019. — 27 лютага (№16). — С. 4.
 
Яскевіч, С. Як яны пяюць, то ў спіну холадна [Тэкст] : Ад вытокаў / Святлана Яскевіч // Звязда. — 2011. — 17 лістапада. — C. 6.

Яцура, Н. Брыгадзір [Тэкст] / Надзея Яцура // Голас часу. — 2014. — 17 верасня. — C. 3.
 
Яцура, Н. Кавуны па-чарнянску / Надзея Яцура // Голас часу. — 2016. — 21 верасня (№73). — С. 1.

Яцура, Н. На вяку як на шырокай ніве" [Тэкст] : Землякі / Надзея Яцура // Голас часу. — 2014. — 26 лістапада. — C. 5.
 
Яцура, Н. Нябачная праца [Тэкст] : 30 чэрвеня - Дзень эканаміста / Надзея Яцура // Голас часу. — 2015. — 27 чэрвеня. — C. 3.
 
Яцура, Н. Нябачная праца Ніны Ярашук [Тэкст] : Землякі / Надзея Яцура // Голас часу. — 2015. — 25 сакавіка. — C. 4.

Яцура, Н. Паласаты далікатэс [Тэкст] : Сезонная тэма / Надзея Яцура // Голас часу. — 2015. — 12 верасня. — C. 1.

Яцура, Н. Першая ластаўка [Тэкст] : Ведай нашых! / Надзея Яцура // Голас часу. — 2014. — 26 красавіка. — C. 2.
 
Яцура, Н. Сібірачка Ніна [Тэкст] : Землякі / Надзея Яцура // Голас часу. — 2014. — 30 ліпеня. — C. 3.
 
Яцура, Н. Шчаслівы выпадак [Тэкст] : Землякі / Надзея Яцура // Голас часу. — 2016. — 30 сакавіка. — C. 4.

Яцушкевич, Е. В их руках надои и привесы / Екатерина Яцушкевич ; фото Олега Кременевского // Голас часу. — 2019. — 16 лістапада (№ 89). — С. 9 : фота.
 
Яцушкевич, Е. Земля порядок и заботу любит / Екатерина Яцушкевич ; фото Олега Кременевского // Голас часу. — 2019. — 14 снежня (№ 97). — С. 1, 3 : фот.
 
Яцушкевич, Е. Золото в ладонях или Иван Васильевич профессию не меняет / Екатерина Яцушкевич // Голас часу. — 2017. — 16 верасня (№71). — С. 3.
 
Яцушкевич, Е. Не желайте спасателям спокойной ночи / Екатерина Яцушкевич ; фото Олега Кременевского // Голас часу. — 2020. — 15 студзеня (№ 3). — С. 1, 3 : фот.

Яцушкевич, Е. Человек славен трудом / Екатерина Яцушкевич ; фото Олега Кременевского // Голас часу. — 2020. — 5 лютага (№ 9). — С. 5 : фота.

Яцушкевич, Е. Чернянский Айболит / Екатерина Яцушкевич // Голас часу. — 2019. — 26 студзеня (№ 7). — С. 1, 3.
 
Яцушкевич, Е. Чистая вода будет и в Чернянах / Екатерина Яцушкевич ; фото Олега Кременевского // Голас часу. — 2019. — 13 лістапада (№ 88). — С. 1 : фот.
 
Яцушкевіч, К. Асяродак культуры і духоўнасці / Кацярына Яцушкевіч // Голас часу. — 2018. — 19 мая (№ 37). — С. 10.
 
Яцушкевіч, К. З першым рабочым месцам! / Кацярына Яцушкевіч // Голас часу. — 2019. — 11 верасня (№ 71). — С. 4.
 
Яцушкевіч, К. Кладзецца зерне ў раллю / Кацярына Яцушкевіч // Голас часу. — 2019. — 7 верасня (№ 70). — С. 1, 3.
 
Яцушкевіч, К. Падарункі ад шчырай душы / Кацярына Яцушкевіч ; фота Алега Крэмянеўскага // Голас часу. — 2020. — 11 сакавіка (№ 19). — С. 4 : фат.

Яцушкевіч, К. Сумныя нататкі з нагоды аднаго свята / Кацярына Яцушкевіч // Голас часу. — 2018. — 15 жніўня (№ 61). — С. 4.

Яцушкевіч, К. Удалы эксперымент, або карова на падворку — прыбытак у хаце / Кацярына Яцушкевіч // Голас часу. — 2018. — 12 снежня (№ 95). — С. 4.
 
Яцушкевіч, К. Чарняначкі / Кацярына Яцушкевіч // Голас часу. — 2019. — 31 жніўня (№ 68). — С. 9.

Назад