Яблачная


Вёска ў Олтушскім сельсавеце, за 18 км на паўднёвы захад ад Маларыты, у мінулым у складзе Олтушскай гміны. У 1921 г. 16 двароў, 93 жыхары, усе праваслаўныя.

У 1998 г. 29 двароў, 52 жыхары.

(Памяць. Маларыцкі раён: гіст.-дакум. хроніка Маларыцкага р-на / рэд.-уклад. В.Р.Феранц. – Мінск : Ураджай, 1998. – 507 с.,[8] л.іл.) 

Дарога блукае па лесе, пятляе паміж гонкіх сосен і бяроз, а потым раптам знікае ў лясным гушчары. Без праважатага  Вы наўрад ці адразу трапілі б да вяскоўцаў вёскі Яблачнае. Сядзібы  хаатычна раскіданы па лесе. Там-сям ся­род зараснікаў кустоўя нібыта тыя здані сваімі пустымі вокнамі ў чаканні гаспадароў глядзяць на свет закінутыя хаты.  Зараз у Яблычным пражывае ўсяго толькі сем чалавек.  Маладзейшаму вяскоўцу – Мікалаю Крэню – 59 гадоў, а самаму пажылому – Георгію Крэню – споўнілася 90 гадоў. (2019 год)

Адразу за Дворышчам, справа ад дарогі, адкрываецца від на вёску Яблычнае. Нібы грыбы выглядаюць з-пад высокіх дрэў дахі хат. Пабудаваны дамы тут, у большасці сваёй, не так, як у Олтушы ці тым жа Дворышчы – па абодва бакі дарогі, а адвольна. Як з'явілася вёсачка? Маці неяк расказвала, што раней, яшчэ да царскай вайны, на яе месцы былі толькі хлявы, у якіх утрымлівалася жывёла жыхароў вёскі Олтуш, ды будка для пастуха. Наўкол раскінуліся палі і лугі. Пастухі на працягу вясны, лета і восені пасвілі кароў. Потым з’явіліся першыя хаты. У вёсцы налічвалася 40 двароў. Я ганаруся сваей вёсачкай, у якой зноў вясной, амаль у кожным двары, зацвітуць яблыні. Дарэчы відаць, менавіта таму і назвалі яе так нашы продкі.

(3 успамінаў жыхара вёскі Яблычнае Я.Аўдзяюка)

на 1.01.2020 год — 7 двароў, 7 жыхароў.

яблачнае.jpgЯблачнае 1.jpg

яблачнае 3.jpgяблачнае 4.jpg

Бібліяграфічны спіс

1. Максімук, А. Яблычны лёс / Анастасія Максімук // Голас часу. - 19 кастрычніка (№ 82). — С. 3.. - Маларыта, 2011 ББК 60.55 ББК М 197

Вёска Яблачнае і яе жыхары.

2. Яцушкевіч, К. У Яблычным — яблыкапад / Кацярына Яцушкевіч // Голас часу. - 17 жніўня (№ 64). — С. 10.. - Маларыта, 2019 ББК М197 ББК 60.7

Аб жыцці Георгія і Антаніны Крэнь, Ніны Лямачкі, Мікалая Крэня з вёскі Яблычнае.

Дарога блукае па лесе, пятляе паміж гонкіх сосен і бяроз, а потым раптам знікае ў лясным гушчары. Без праважатага  Вы наўрад ці адразу трапілі б да вяскоўцаў вёскі Яблачнае. Сядзібы  хаатычна раскіданы па лесе. Там-сям ся­род зараснікаў кустоўя нібыта тыя здані сваімі пустымі вокнамі ў чаканні гаспадароў глядзяць на свет закінутыя хаты.  Зараз у Яблычным пражывае ўсяго толькі сем чалавек.  Маладзейшаму вяскоўцу – Мікалаю Крэню – 59 гадоў, а самаму пажылому – Георгію Крэню – споўнілася 90 гадоў. (2019 год)


Назад