Макраны


Вёска, цэнтр сельсавета, за 22 км на ўсход ад Маларыты. У мінулым цэнтр Макранскай воласці, затым гміны. Пад 1546 г. згадваецца сяло Макраны — урочышча, ці балота Макранскае. Сяло Макраны (разам з суседнімі сёламі Лукава і Ляхаўцы) упамінаецца ў актах замены фальваркаў за 1564 і 1589 гг. У 1863 г. адкрыта земскае народнае вучылішча.

У 1860-я гады ў Макранскай сельскай грамадзе (вёскі Макраны, Добрасава, Асавая, Полікі і часткова Ляхаўцы) налічвалася 637 рэвізскіх душ (307 мужчын, 330 жанчын). Жыхары Макран і Добрасава адносіліся да маёнтка Макраны, якім валодалі Райскія. У 1886 г. у Макранах налічвалася 36 двароў, 511 жыхароў, былі дзве праваслаўныя царквы, народнае вучылішча, паштовая станцыя на тракце Брэст — Кіеў. У 1886 г. у вучылішчы навучалася 32 хлопчыкі, у 1900 г. — 50 дзяцей, з іх 2 дзяўчынкі. Настаўнікам працаваў Іван Антонік. У 1905 г. у сяле Макраны 897 жыхароў, у маёнтку 52 жыхары; у 1921 г. у вёсцы Макраны — 135 двароў, 666 жыхароў, з іх 565 праваслаўных, 8 католікаў, 93 іўдзеі, у фальварку — 4 двары, 43 жыхары, з іх 8 праваслаўных, 32 католікі, 1 евангеліст, 2 іўдзеі. У 1930 г. — 217 двароў, у 1972 г. налічвалася 279 двароў, 831 жыхар.

Царква Ражаства Багародзіцы, адбудавана ў 1997 г., цагляная.

Ёсць сярэдняя школа (148 вучняў), сельскі дом культуры, бібліятэка, аддзяленне сувязі, ФАП, магазін, ветлячэбніца.

У 1998 г. 795 двароў, 772 жыхары.

(Памяць. Маларыцкі раён: гіст.-дакум. хроніка Маларыцкага р-на / рэд.-уклад. В.Р.Феранц. – Мінск : Ураджай, 1998. – 507 с.,[8] л.іл.) 

Макраны... Чаму яны Макраны?

Даўней адзін стары дзед так гаварыў: “Тут, дзе зараз палі жытнёвыя ды тарфянікі з бульбай i бура­камі раскінуліся, некалі стаяў густы, вялікі лес. Колькі стагоддзяў так прайшло, ніхто мо i не памятае. Ведама ж, як лес без догляду расце. Кожнае дрэва само па сабе выбіваецца да святла. Здаравейшае не дае магчымасці расці слабейшаму, і вышэйшае перашкаджае ніжэйшаму. Стаіць лясіна мо з сотню гадоў, а мо i болей, а потым падгніе i падае. Ляжьщь ля каранёў, пакуль зусім не спарахнее i сама зямлёю не стане. Ці бура якая зломіць, павыварочвае паўпушчы, i ўсё застаецца, як i пападала. Таму i звяроў ды птаства шмат было, бо нічога не чапалі.

Рос той лес, рос, мацнеў, набіраўся сілы. Здавалася, нічога не можа яму перашкодзіць. Ды не, знайшлася i на яго бяда-ліха, якая перавяла адвечную пушчу за кароткі тэрмін.

Неяк зрання мясцовая рака выйшла з берагоў. Спачатку людзі не звярнулі на гэта асаблівай увагі. Колькі разоў i раней такое здаралася – i нічога, усё вярталася на свае месцы. Аж  тут не. Цячэ вада праз берагі, ды з кожнай гадзінай усе хутчэй i хутчэй. Неўзабаве заліло ўвесь лес навокал, толькі вершаліны тырчалі, нібы пальцы ашчэраных перад смерцю шматлікіх ахвяр. Сталі вяскоўцы баяцца гэтага месца, звязваць з ім усялякія павер’i і прымхі. Гаварылі нават, што менавіта тут уладкавалі чэрці логава самаму галоўнаму свайму нячысціку-завадатару, ад якога ўсе дурныя справы на свеце пайшлі. Колькі гадоў стаяў пад вадою лес –цяжка сказаць, але адно вядома дакладна: калі вада спала, то ўсе вяскоўцы спачатку ажно жахнуліся – лесу болей не было. Засталося нешта надзвычай чорнае, бясформеннае, якое палохала пачварнасцю. Асмеліліся неяк i прыйшлі паглядзець. Не ведалі, як i называецца такое дзіва. Потым нехта з найбольш сталых i вопытных сказаў, што гэта падобна на торф. Адтуль з'явіўся сам чоран торф на Палессі. Да гэтых часоў шмат яго залягае на нашай зямлі. I паўсюдна знаходзяць у ім вялікія драўляныя калоды, якія засталіся хутчэй за ўсе ад таго старадаўняга, затопленага вадою лесу.

Таму, можа, i нядзіўна, што ў вёскі назва такая, бо там, дзе торф залягаў ці залягае, пастаянна мокрадзь была. Ледзь толькі лішняя вільгаць трапіць – усе адразу ж  павымакае i  ніякага  ўраджаю  не  чакайце.

Па тым торфе стаў лазняк розны расці, кустоўе, а ад усяго гэтага балоты глыбокія ўтварыліся, «вокны чортавы» пайшлі.  I ужо не толькі галоўны нячысцік у іх сядзеў, але i іншыя ягоныя сабрацці таксама аблюбавалі    сабе    ўтульныя    мясціны.    Нашы  вяскоўцы гаварылі,   што   раней   чэрці   бліжэй   да   паселішчаў жылі,   але   потым   чамусьці   ў   балаціны   пазалазілі. Зрэдку  i  ў  лесе,   праўда,  трапляюцца.  Я  дык  зусім нядаўна   аднаго   напаткала.   У   лесе.   У   самых,   што ні на ёсць Макранах. Там вада ў балацінцы звычайна заўсёды   стаіць.   А   гэты   год   выдаўся   засушлівы, дык ягад было бачна-нябачна, хоць ты іх там лапатай насыпай.  Пайшла  i  я  ў  лес.  Збіраю  ягады,  збіраю. Унурылася ў працу i не зважаю на тое, што навокал мяне  адбываецца.  Ажно  падняла  галаву: – Божачкі! Дрэвы вакол вялікія-высачэзныя стаяць. Мо да неба вершалінамі дастаюць. Але я здагадалася, што трэба рабіць, – перахрасцілася тры разы,  i ўсе чыста  прапала.  На дарогу дамоў выйшла.  А гэта  ніхто іншы, як чорт  у  Макранах  мяне  вадзіў.  Нячысік  блытаў, больш не было каму...  

Вось такія нашы Макраны... Можа, яшчэ з адной нагоды іх гэтак назвалі...

Даўней гаварылі, што адзін раз i такое ліха на нашай зямлі прыключылася.

3 самае ранняе вясны ў далёкім годзе не было ніводнага дожджыку. Пасеялі, пасадзілі людзі, спадзяючыся на тое, што ў хуткім часе з неба пальецца доўгачаканая вілгаць i напоіць палеткі, зарунеюць, зазелянеюць яны. Але ж не здарылася гэтага.  Па-ранейшаму бязлітасна прыпякала сонца, не было ветру, які б,  магчыма, нагнаў хмары. Усе пагарэла. Нават вада ў самых глыбокіх калодзежах заставалася толькі на самым дне. Пра нейкія там расліны i гаварыць ужо не даводзілася. 3 дрэў i тых сярод лета лісты пасыпаліся, нібы ў глыбокую восень.

Апусцілі галовы людзі. Няма дажджу. Высахла-выгарэла ўсе навокал, i ўраджаю не будзе, а ўраджаю не будзе – голад ці паморак абавязкова надарыцца. Пачнуць адзін за адным паміраць вяскоўцы. Каб гэтага не дапусціць, сталі сяляне раіцца паміж сабою, што зрабіць, каб пазбегнуць самага страшнага – голаду. Натхнёна маліліся, да неба i да Бога звярталіся. На каленях сем'ямі цэлыя гадзіны стаялі. Не, не дапамагала такое простае маленне. Тады пачалі ў царкве малебны аб дажджы замаўляць. Стараўся бацюшка, служыў шчыра, з запалам, але i гэта ніякіх вынікаў не дало. Што ўжо тут заставалася рабіць бедным людзям? Зусім разгубіліся. Замаркоціліся нават самыя адчайныя, якія ўсе яшчэ спадзяваліся на нешта лепшае. I тут адзін стары прыгадаў вельмі даўні звычай заклікання дажджу, пра які ён памятаў ад сваіх дзядоў. Бачыў некалі, як яго здзяйснялі. Пачаў паціху прыгадваць i прыгадаў.

Сабраў назаўтра з усяе вёскі пятнаццаць самых старых жанчын i павёў іх у царкву. Выклікаў бацюшку да сябе, растлумачыў, што да чаго, той згадзіўся для такой святой справы ўпусціць жанчын у будні дзень у сярэдзіну. Паселі тыя на лаўкі, а селянін i давай ім расказваць адносна будучай працы: трэба за дзень з лену напрасці нітак, паснаваць ix, навіць на навой, выткаць рушнікі. Падбадзёраныя, узяліся за працу. I паўдня не прайшло, як выканалі ўсе.

Пайшлі ў самую вялікую хату ў вёсцы i сталі там варыць сем страў. Зрабілі i гэта. Тады паселі ўсе за стол, бацюшка малітву доўгую прачытаў, бабулькі, як адна, усе прачулі, са слязьмі на вачах, звярталіся да Бога. Елі ўсе сем страў i зноў, пасля заканчэння вячэры, маліліся.

Ноччу дождж такі паліў, якога мо дзесяткі гадоў да гэтага ніколі не было. Прырода ажыла i зарадзіла ўсе зноў. Людзі з голаду не паўміралі. Але ад таго разу нешта ўсе роўна не так ішло. Дажджы надзвычай часта ўбіліся, i так гадоў колькі запар. Адтуль i Макраны веска пайшла, што ўвесь час мокрая, залітая.

Пазней ужо адзначалі, што нешта той дзед, які сачыў за працай жанчын, упусціў i пераблытаў, таму i адплата была такой суровай.

(Макраны // Брэстчына : Назвы населеных пунктаў паводле легендаў і паданняў/ Склад., запіс.апрац. А.М.Ненадаўца. – Мн. : Беларусь, 1995. – С.344-346. – (Мой родны кут).

 На 1.01.2020 — 263 двары, 664 жыхары.

Бібліяграфічны спіс

1. Арахцяюк, Т. Так гасцінна і сардэчна мне бывае толькі тут / Арахцяюк, Т. // Голас часу. 2011. — 14 верасня (№72). — С. 4.

Юбілей Макранскай сярэдняй школы

2. Верас, Н. Не жаночая пасада / Надзея Верас // Голас часу. — 2014. — 5 красавіка (№26). — С. 2.

Валянціна Анатольеўна Шыян працуе шмат гадоў начальнікам вытворчага падраздзялення базы лінейна-дарожнай дыстанцыі № 215 ДЭУ - 21 РУП "Брэстаўтадар" у в. Макраны. Аб ёй.

3. Гісторыя калгаса ім. Кірава / Аддзел бібліятэчнага маркетынгу. — Маларыта : Маларыцкая раённая бібліятэка : Аддзел бібліятэчнага маркетынгу, 2002. — 12 с. — (Калгасы Маларыцкага раёна)

Гісторыя калгаса ім. Кірава (1940-2002 гг.).

4. Заслужаныя вяскоўцы // Голас часу. — 2015. — 17 студзеня (№ 4). — С. 2.

Прозвішчы заслужаных і знакамітых людзей СПК "Макраны", якія ў свой час былі ўдастоены высокіх узнагарод за асобыя дасягненні ў працы.

5. Змена кіраўніцтва // Голас часу. — 2015. — 12 верасня (№ 71). — С. 2.

У СВК "Макраны" новы кіраўнік. Старшынёй сельгаскааператыва назначаны Ігар Мікалаевіч Бурда.

6. Канановіч, П. Нягледзячы на ўсё "няпроста" / Павел Канановіч // Голас часу. — 13 верасня (№ 70). — С. 4.

Дзмітрый Гаральчук — загадчык мехмайстэрні ў ААТ "Макраны", малады спецыяліст. Аб ім.

7. Касцевіч, І. Аграгарадок "Макранскі" / Ірына Касцевіч // Голас часу. — 2010.   — 15 снежня (№ 99). — С. 3.

8. Касцевіч, І. Будні граніцы: Транспартная інспекцыя / Ірына Касцевіч // Голас часу. — 2013. — 27 лютага (№ 16). — С. 8.

9. Касцевіч, І. Вопыт карысны ва ўсім / Ірына Касцевіч // Голас часу. — 2011. — 13 красавіка (№ 28). — С.1.

На базе Макранскага сельскага Савета прайшоў семінар-нарада са старшынямі і кіраўнікамі спраў сельскіх выканаўчых камітэтаў.

10. Касцевіч, І. Дом ля дарогі / Ірына Касцевіч // Голас часу. — 2015. — 4 сакавіка (№ 17). — С. 5.

11. Касцевіч, І. Дыягназ: Хранічная любоў да прафесіі / Ірына Касцевіч // Голас часу. —2013.  — 7 жніўня (№ 60). — С. 3.

12. Кононович, П. Автопробег памяти / Павел Кононович // Голас часу. — 2018.  — 14 красавіка (№ 29). — С. 2.

Месячник, посвящённый Победе советского народа в Великой Отечественной войне, стартовал с автопробега "Память". Его участником стал Фёдор Фёдорович Сацюк. О нём.

13. Кононович, П. Дорог каждый погожий день / Павел Кононович // Голас часу. — 2018. — 28 ліпеня (№ 56). — С. 1.

С мая этого года ОАО "Мокраны" возглавляет новый антикризисный управляющий Сергей Николаевич Степанюк. О нём и о ходе уборочной кампании в хозяйстве.

14. Кононович, П. Золотая тысяча хлеборобов / Павел Кононович // Голас часу. — 2018. — 11 жніўня (№ 60). — С. 1.

В ОАО "Мокраны" появился первый в Малоритском районе экипаж комбайнеров-тысячников: Леонида Мищука и Владимира Ромасюка. Их наградил председатель Малоритского райисполкома. Награду получил и водитель-тысячник из УП "Хотиславский" Сергей Степанович Пищик.

15. Кононович, П. Ломая стереотипы / Павел Кононович // Голас часу. — 2017. — 13 снежня (№ 95). — С. 8.

Ирина Стрелец — молодой специалист, работает в ОАО "Мокраны" агрономом-агрохимиком. О ней.

16. Кононович, П. Принимали поздравления и пели песни молодости / Павел Кононович // Голас часу. — 2018. — 3 марта (№ 17). — С. 9.

О жизни Марии Ильиничны Сидорук, жительницы деревни Мокраны. Она отметила свой 90-летний юбилей. Евдокия Максимовна Шиян, жительница д. Мокраны - 95 лет]

17. Кононович, П. Сын своей земли / Павел Кононович // Голас часу. — 2018. — 8 верасня (№ 68). — С. 4.

Фёдор Арионович Литвин сейчас пенсионер. С середины 1990-х до 2004 года он был председателем сельхозпредприятия в д. Мокраны Малоритского района. О его жизни, работе, семье.

18. Максимук, С. "Мечты сбываются" / Светлана Максимук // Голас часу. — 2018. — 22 августа (№ 63). — С. 5.

О выпускнице Мокранской СШ Виктории Галацевич. Аб ёй.

19. Максимук, С. "Никто не забыт и ничто не забыто" / Светлана Максимук // Голас часу. — 2018. — 9 чэрвеня (№43). — С. 10.

Письмо в редакцию газеты "Голас часу" жительница Бреста Е.С. Котович начала с рассказа о своём дедушке Тихоне Михайловиче Николайчуке, который призывался на фронт из д. Мокраны. На фронте он погиб. В Мокранах давно установлен памятник погибшим землякам. Благодаря внучке, сейчас внесена и фамилия Т.М. Николайчука.

20. Максімук, А. Молада, ды не зелена! / Анастасія Максімук // Голас часу. — 2011. — 28 снежня (№ 101). — С.3.

Аб участковым інспектары Макранскага сельсавета Аляксандры Аўдзяюку.

21. Максімук, А. Стыхія наслядзіла... / Анастасія Максімук // Голас часу. — 2012. — 11 ліпеня (№ 52). — С. 1.

Ад моцнага ўрагану і дажджу пацярпелі лукаўскія і макранскія землі, прыватныя ўчасткі жыхароў. Вынікі стыхіі.

22. Максімук, С. Апладысменты, падарункі і тытул "Лепшая сям'я" / Святлана Максімук // Голас часу. — 2014. —  8 кастрычніка (№ 78). — С. 3.

У Хаціслаўскім СДК прайшоў раённы конкурс маладых сем'яў. Прымалі ўдзел сем'і з в. Олтуш, в.Лукава, в. Макраны.

23. Максімук , С. Дом на мяжы — узор культуры / Святлана Максімук // Голас часу. — 2014. — 26 сакавіка (№ 23). — С. 3.

Ніна Паўлаўна Пакутная жыве на ўскрайку вёскі Макраны. У яе вельмі утульны, узорны двор. Аб яе жыцці.

24. Максімук, С. Лепшы двор у Шынкарукоў / Святлана Максімук // Голас часу. — 2011. — 28 мая (№ 41). — С. 7.

25. Максімук, С. Магія лялек / Святлана Максімук // Голас часу. —  2016.  —  18 мая (№ 37). — С. 8.

26. Максімук, С. Маладосць у спалучэнні з працавітасцю / Святлана Максімук // Голас часу. — 2017. — 22 ліпеня (№55). — С. 1.

27. Максімук, С. Наш дом цяпер тут / Святлана Максімук // Голас часу. — 2016. — 5 сакавіка (№ 17). — С. 6.

28. Максімук, С. Новыя ўмовы даюць новыя магчымасці / Святлана Максімук // Голас часу. — 2014. — 12 лютага (№ 11). — С. 1.

7 лютага ў СВК "Макраны" прайшоў справаздачны сход. Падведзены вынікі мінулага года.

29. Максімук, С. Першы з кагорты маладых / Святлана Максімук // Голас часу. — 2015. —12 жніўня (№ 62). — С. 1.

30. Максімук, С. Прафесія — быць "сонейкам", якое сагравае душу / Святлана Максімук // Голас часу. —2013. —16 лістапада. — С.4.

Таццяна Харытонаўна Максімук з в. Макраны Маларыцкага раёна працуе сацыяльным работнікам. Яе чакаюць пенсіянеры не толькі ў Макранах, але і ў вёсках Старыя і Новыя Боркі. Аб ёй.

31. Максімук, С. Прыцяжэнне макранскай зямлі / Святлана Максімук // Голас часу. —2012. — 17 лістапада (№ 88). — С. 2.

Аляксандр Кардзялюк — інжынер па эксплуатацыі аўтатрактарнага парка СВК "Макраны". Аб ім.

32. Максімук, С. Скарб / Святлана Максімук // Голас часу. —  2013.  —  16 лістапада (№ 89). — С. 2.

М. Рабчынскі (СВК "Дарапеевічы"), Л. Герасімук (СВК "Чырвоны партызан"), Н. Бурштын (СВК "Макраны"), Э. Чуль, В. Крэнь (СВК "Савушкіна"). Аб іх.

33. Максімук, С. У гонар тых, хто быў на лініі агню / Святлана Максімук // Голас часу. —2012. —22 лютага (№ 15). — С. 2.

34. Максімук, С. У жыццёвым страі / Святлана Максімук // Голас часу. — 2016. — 24 жніўня (№65). — С. 4.

35. Максімук, С. Фельчар Ірына / Святлана Максімук // Голас часу. — 2014.  - 22 кастрычніка (№ 82). — С. 4.

36. Максімук, С. Цуды іх — зямныя, прафесійныя / Святлана Максімук // Голас часу. — 2015.  — 17 студзеня (№ 4). — С. 8.

Дзяніс Пантыкін працуе камандзірам аддзялення пажарнага аварыйна-выратавальнага паста № 13 (в. Макраны). Аб ім.

37. Максімук, С. "Як маладыя мы былі..." / Святлана Максімук // Голас часу. — 2016. — 16 лістапада (№88). — С. 2.

Выстава старых фотаздымкаў, якія раскажуць пра гісторыю вёскі.

38. Мощик, С. Горе луковое / Сергей Мощик // Вечерний Брест. — 2011. — 24 августа (№ 67). — С. 9.

Выращивание овощей в Малоритском районе (СПК "Мокраны", СПК "Доропеевичи").

39. Навумчык, М. 2012 — год работы над памылкамі / Мікалай Навумчык // Голас часу. —2012. — 29 лютага (№ 17). — С. 2.

Справаздачны сход у СПК "Макраны.

40. Навумчык, М. Вясковы бібліятэкар / Мікалай Навумчык // Голас часу. — 2017. — 30 жніўня (№66). — С. 4.

У Макранскай сельскай бібліятэцы працуе Тамара Мікалаеўна Максімук. Аб ёй.

41. Навумчык, М. І. "Залатая" школа-юбілярка / Мікалай Навумчык ; фота аўтара // Голас часу. 2011. - 7 верасня (№ 70). — С. 3 : фота. Свята ў Макранскай сярэдняй школе з нагоды паўвекавога юбілею.

42. Навумчык, М. І. З гісторыі Макранскай царквы і малітоўнага дома / Мікалай Навумчык // Голас часу. —2014.  — 12 лютага (№ 11). — С. 5 : фота.

43. Навумчык, М. І. Зноў у СССР? / Мікалай Навумчык // Культура. — 2016. — 9 студзеня (№ 2). — С. 10—11 : фота.

Сцяпан Бурштын, жыхар вёскі Макраны Маларыцкага раёна, арганізаваў прыватны музей пад назвай "Зноў у СССР".

44. Навумчык, М. І. Каб след застаўся на зямлі / Мікалай Навумчык ; фота аўтара // Голас часу. — 2015. — 26 снежня (№ 101). — С. 3 : фота.

45. Навумчык, М. І. Лепшую завуць Таццянай / Мікалай Навумчык // Голас часу. — 2011. — 11 мая (№ 36). — С. 3 : фота.

Таццяна Максімук, сацыяльны работнік Маларыцкага тэрытарыяльнага цэнтра абслугоўвання насельніцтва, стала пераможцай конкурсу "Лепшы па прафесіі".

46. Навумчык, М. І. Макранскі дуэт / Мікалай Навумчык // Голас часу. — 2012. — 5 мая (№ 35). — С. 2 : фота.

Пра механізатараў СПК "Макраны" Грыцака Сяргея І Семенюка Юрыя.

47. Навумчык, М. І. Новы настаяцель храма / Мікалай Навумчык // Голас часу. — 2015. — 9 снежня (№ 96). — С. 5 : фота.

Новым настаяцелем Макранскай царквы стаў свяшчэннік Сергій Капанька.

49. Навумчык, М. І. "Хаціслаў" ужо не дагоняць? / Мікалай Навумчык ; фота аўтара // Голас часу. 2020. — 25 сакавіка (№ 23). — С. 6 : фот.

Працягваюцца гульні адкрытага зімовага першынства Маларыцкага раёна па міні-футболе сярод мужчынскіх каманд 2020 года.

50. Навумчык, М. Каштоўнасці нашага жыцця / Мікалай Навумчык // Голас часу. — 2016. — 6 студзеня (№ 2). — С. 8.

51. Навумчык, М. Краязнаўства — для выхавання патрыятызму / Мікалай Навумчык // Голас часу. — 2016. — 3 жніўня (№59). — С. 4.

Сцяпан Канстанцінавіч Бурштын — краязнаўца з вёскі Макраны Маларыцкага раёна. Аб ім.

52. Навумчык, М. Любоўю і яднаннем выратуемся / Мікалай Навумчык // Голас часу. 2017. — 30 жніўня (№ 66). — С. 6.

У Макранскай сельскай бібліятэцы распачаты цыкл сустрэч з іерэем Сергіем Капанькам, настаяцелем мясцовага храма.

53. Навумчык, М. Лялечны рай / Мікалай Навумчык // Голас часу. — 2018. — 24 кастрычніка (№ 81). — С. 8.

У Маларыцкай раённай бібліятэцы арганізавана выстава творчых аўтарскіх работ "Такія розныя лялькі" маларытчанак Ірыны Баршак і Анастасіі Міцковіч, а таксама на выставе прадстаўлены лялькі Ніны Дзірук, жыхаркі в. Макраны Маларыцкага раёна. Аб гэтых жанчынах і іх хобі.

54. Навумчык , М. Макранская выдма / Мікалай Навумчык // Голас часу. —2019. — 24 жніўня (№ 66). — С. 9.

Арлянская, Хаціслаўская, Макранская выдма ёсць на Маларытчыне. Гэта— батанічныя помнікі прыроды рэспубліканскага значэння. Аб Макранскай выдме.

55. Навумчык, М. Макранская царква / Мікалай Навумчык // Голас часу. — 2017. — 30 жніўня (№66). — С. 6.

Інфармацыя аб храме.

56. Навумчык, М. Мытнаму пасту "Маларыта" — 25 гадоў / Мікалай Навумчык // Голас часу. — 2018. — 18 ліпеня (№53). — С. 4.

У рэспубліканскім пункце мытнага афармлення "Макраны" прайшло ўрачыстае мерапрыемства, прымеркаванае да 25-годдзя з дня ўтварэння мытнага паста "Маларыта". У артыкуле: гісторыя стварэння мытнага паста; святкаванне юбілею.

57. Навумчык, М. На новых пасадах / Мікалай Навумчык // Голас часу. — 2017. — 2 верасня (№67). — С. 2.

Дырэктарам раённай гімназіі стала Алена Серада; Лукаўскай СШ — Мікалай Клебановіч; ДЮСШ — Аляксандр Хамічук; загадчыцай Макранскага дзіцячага сада — Наталля Сцепанюк. Аб іх.

58. Навумчык, М. Новы дырэктар / Мікалай Навумчык // Голас часу. — 2016. — 7 верасня (№69). — С. 2.

З 1 верасня 2016 года Макранскую сярэднюю школу ўзначаліла новы дырэктар — Валянціна Уладзіміраўна Літвін. Аб ёй.

59. Навумчык, М. Пазнавальны экскурс / Мікалай Навумчык // Голас часу.  — 2017. — 29 лістапада (№91). — С. 6.

У Макранскай сельскай бібліятэцы праведзена мерапрыемства "Праваслаўе - крыніца духоўнасці.

60. Навумчык, М. Храм на многія стагоддзі / Мікалай Навумчык // Голас часу. — 2017. — 27 верасня (№ 74). — С. 6.

У Макранскай сельскай бібліятэцы прайшло чарговае мерапрыемства з цыклу запланаваных з іерэем Сергіем Капанька, настаяцелем мясцовага храма ў гонар Нараджэння Прысвятой Багародзіцы.

61. Навумчык, М. Хрыстова нявеста / Мікалай Навумчык // Голас часу. — 2016. — 6 ліпеня (№ 51). — С. 5.

У Макранскай бібліятэцы прайшло мерапрыемства з удзелам іерэя Сяргея Капанькі, настаяцеля мясцовай царквы.

62. На параўнальных прыкладах // Голас часу. — 2017. — 22 лютага (№15). — С. 3.

Аб людзях, адданых сваёй справе, якія працуюць у ААТ "Макраны".

63. Никитюк, В. Библиотека для души / Виктория Никитюк // Голас часу. — 2019. — 5 студзеня (№1). — С. 9.

Мокранская сельская библиотека — место досуга и встреч, информационный уголок и выставочный зал. О работе библиотеки в интервью с библиотекарем Тамарой Николаевной Максимук.

64. Никитюк, В. Диагнозы Любови Озимчук / Виктория Никитюк // Голас часу. — 2018. —24 кастрычніка (№81). — С. 6.

Не одно поколение знакомо с бывшим фельдшером Мокранского фельдшерско-акушерского пункта Любовью Ивановной Озимчук. Сейчас она уже на заслуженном отдыхе. О ней.

65. Никитюк, В. Журналист меняет профессию, или Как я была пожарным / Виктория Никитюк // Голас часу. — 2018. — 3 лістапада (№84). — С. 9.

Чтобы познакомиться с должностными обязанностями пожарных, их бытом, на один день корреспондент райгазеты меняет профессию. На своё первое дежурство она выходит вместе с сотрудниками пожарного аварийно-спасательного поста № 13 Малоритского РОЧС, который находится в агрогородке Мокраны.

66. Никитюк, В. Мокранские "Ложкари" / Виктория Никитюк // Голас часу. — 2019. — 3 красавіка (№26). — С. 5.

Корреспондент "ГЧ" пообщалась с художественным руководителем ансамбля "Ложкари" Мокранской средней школы Светланой Марцинкевич. "Ложкари" — коллектив с многолетней историей, где ребята осваивают навыки игры на народных музыкальных инструментах.

67. Никитюк, В. "Мы о них помним всегда" / Виктория Никитюк ; фото из архива Мокранской средней школы // Голас часу.  — 2019. — 7 снежня (№ 95). — С. 9 : фот. Старшеклассники Мокранской средней школы посетили места захоронения защитников и освободителей аг. Мокраны и д. Старые Борки.

68. Никитюк, В. Начинать со сложного интересно! / Виктория Никитюк // Голас часу. —2018. — 3 кастрычніка (№75). — С. 8.

О Виктории Грицак из д. Мокраны Малоритского района. Её увлечение — канзаши (это техника создания украшений из ткани, цветов и заколок для волос из кусочков ткани, сложенных в виде лепестков цветов).

69. Никитюк, В. Почта сближает / Виктория Никитюк // Голас часу. — 2018. — 15 верасня (№70). — С. 9.

О работе почты д. Мокраны Малоритского района.

70. Никитюк, В. "Свой" фельдшер / Виктория Никитюк // Голас часу.  — 2018. — 8 снежня (№94). — С. 4.

Фельдшером Мокранского фельдшерско-акушерского пункта работает Екатерина Чумакова. Девушка родилась и выросла в Мокранах, хотя живёт сейчас в Малорите. О ней.

71. Никитюк, В. Со спортом по жизни шагая / Виктория Никитюк // Голас часу. — 2019. — 13 ліпеня (№ 54). — С. 10.

Восьмиклассник из Мокранской средней школы Анатолий Омелянук активно занимается спортом, участвует в соревнованиях по лёгкой атлетике и побеждает. О нём.

72. Никитюк, В. Формула успеха / Виктория Никитюк // Голас часу. — 2019. — 5 чэрвеня (№ 43). — С. 6.

В конце учебного года в Мокранской средней школе прошёл традиционный праздник чествования лучших школьников. Как это было. Фамилии лучших учеников школы.

73. Никитюк, В. Школа — территория здоровья / Виктория Никитюк // Голас часу. —2019. —  23 сакавіка (№ 23). — С. 10.

На протяжении трёх лет в рамках республиканского социального проекта "Школа — территория здоровья" Мокранская школа проводит серию здоровьесберегающих мероприятий. Ежемесячно на базе школы проходит консультативно-образовательная акция "Жить с позитивом". О мероприятиях в рамках акции.

74. Путешествие в профессию // Голас часу. — 2018. — 27 кастрычніка (№82). — С. 11.

В Мокранской сельской библиотеке для учеников 6-7 классов местной школы прошёл познавательный час "Наша служба и опасна, и трудна...", посвящённый 100-летию органов внутренних дел. В проведении мероприятия приняли участие участковый инспектор и местный краевед.

75. Свистунович, П. ОАО "Мокраны": путь к оздоровлению / Павел Свистунович // Голас часу. — 2018. — 10 сакавіка (№19). — С. 4.

О хозяйстве ОАО "Мокраны"- пути возрождения.

76. Соколовская, Е. Красота души / Елена Соколовская // Заря. - 2019. — 16 ноября (№ 91). — С. 11.

Выставка рушников Татьяны Головченко "Красота души, воплощенная руками" открылась в Мокранской сельской библиотеке.

77. Труд должен быть безопасным // Голас часу. — 2020. — 29 студзеня (№ 7). — С. 2 : фот.

На совместном заседании Малоритского райисполкома и хозактива района были подведены итоги смотра-конкурса на лучшую организацию по охране труда.

78. Чагайда, Л. "Мой выбор — жить с позитивом" / Людмила Чагайда // Голас часу. —2018. — 12 мая(№38). — С. 8.

В Мокранской средней школе прошла консультативно-образовательная акция "Мой выбор — жить с позитивом" в рамках социального проекта "Школа — территория здоровья".

81. Яцушкевич, Е. Близкие люди / Екатерина Яцушкевич // Голас часу. — 2019. — 8 чэрвеня (№ 44). — С. 10.

Об одном из лучших социальных работников Малоритского района Светлане Троцюк.

82. Яцушкевич, Е. Жизнь на границе / Екатерина Яцушкевич // Голас часу. —2017.  — 9 снежня (№94). — С. 1, 3.

Мокранский сельский Совет: председатель сельисполкома; староста деревни; сельский фельдшер; демография; немного из истории д. Мокраны.

83. Яцушкевич, Е. Притяжение хлебного поля / Екатерина Яцушкевич // Голас часу. —2019. — 9 кастрычніка (№ 79). — С. 1, 3.

ОАО "Мокраны" находится в стадии санации. Несмотря на сложный год, антикризисный управляющий Сергей Степанюк с оптимизмом смотрит в затрашний день.

84. Яцушкевич, Е. Пусть дольше века длится жизнь / Екатерина Яцушкевич // Голас часу. —2019. — 16 кастрычніка (№ 81). — С. 5.

Один из старейших жителей Малоритчины Николай Иванович Томашук проживает в деревне Мокраны. Ему 98 лет. О нём и его семье.

85. Яцушкевіч, К. Калі натхненне дорыць прырода / Кацярына Яцушкевіч // Голас часу. —2019.  —12 кастрычніка (№ 80). — С. 10.

У руках майстра-самавучкі Васіля Радчанкі з Макран звычайныя бярвенні, пластыкавыя бутэлькі, аўтамабільныя шыны ператвараюцца ў незвычайныя вобразы. Аб яго захапленні.

86. Яцушкевіч, К. Плывуць стагоддзі над Макранамі / Кацярына Яцушкевіч // Голас часу. — 2019. — 21 жніўня (№ 65). — С. 4.

Свята вёскі Макраны Маларыцкага раёна.


Назад